B2 ALBUM DER NATUUE, 



der het vat begrenzende cellen , maar door eene splitsing van den vaat- 

 wand , waarvan de binnenste laag zicli zoude afscheiden en den blaasvorm 

 aannemen. Thans heeft ungee, {Sitzungsber. , LVI , p. 751) het verschijnsel 

 nogmaals aan een uitvoerig onderzoek onderworpen en komt in het alge- 

 meen tot het resultaat , dat de vroegere verklaringswijze de juiste was. 



Hg. 



Kieming en groei der planten in het duister. — Men weet reeds lang , 

 dat wanneer zaden in het duister ontkiemen en de daaruit zich ontwik- 

 kelende planten in het duister blijven , deze geen koolzuur opnemen , maar 

 integendeel gestadig koolzuur afgeven. Zij verliezen dan ook in gewigt 

 in weerwil dat haar volume toeneemt. 



BoussiNGUAULT heeft onlangs den uitslag van eenige proefnemingen be- 

 kend gemaakt , waaruit dit op eene in het oog vallende wijze blijkt. Hij 

 liet zaden ontkiemen van erwten , tarwe , mais en snijboonen en bepaalde 

 het gewigt aan drooge stof van het zaad en van de plant , alsmede van 

 de in beide bevatte C , H , O en N. In weerwil dat de planten soms op 

 het oog vrij groot waren geworden , hadden zij toch steeds aanmerkelijk 

 in gewigt verloren. Zoo b.v. hadden de uit erwten ontwikkelde planten 

 dunne stengels van 1 el lengte. Desniettegenstaande wogen zij slechts 

 0,48 van de gebruikte zaden , die derhalve 52 proc. in gewigt verloren 

 hadden. Bij tarwezaden bedroeg het verlies 58 proc. , bij mais van 40 — 48 

 proc. enz. Door elementair-analyse der zaden en planten bevond hij , dat 

 het verlies uitsluitend C , H en O betrof en wel juist in zulke verhoudingen , 

 als noodig zijn om koolzuur en water te vormen. 



De zaden en in het duister gegroeide planten van mais werden door 

 hem nog aan een bijzonder onderzoek onderworpen. Hij bepaalde namelijk 

 in beiden het gehalte aan zetmeel , dextrine , glucose , olie , cellulose , 

 stikstofhoudende bestanddeelen en minerale stoffen , en verkreeg de vol- 

 gende uitkomsten. Het zetmeel en de dextrine , welke te zamen ongeveer 

 75 proc. van het gewigt van het zaad uitmaakten , waren nagenoeg geheel 

 verdwenen ; ook van de vroeger aanwezige olie was slechts een gering ge- 

 deelte nog in de plant aanwezig. Daarentegen had zich glucose gevormd , 

 maar slechts in eene hoeveelheid, die beantwoordde aan een gering ge- 

 deelte van het verdwenen zetmeel , dextrine en olie. De sterkste toene- 

 ming bestond in de cellulose ; hare hoeveelheid bedroeg in de plant onge- 

 veer driemaal meer dan in het zaad. Het gCAvigt der stikstofhoudende 

 bestanddeelen en der minerale stoffen was onveranderd gebleven. {Ann. de 

 Chimie et de Physlque , Fevrier 1868, p. 219). 



Hg. 



