WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 59 



Van klenren veranderende visschen. — In hetzelfde opstel , p. 448 , deelt 

 de heer jouan nog eene andere waarneming mede. Zij betreft kleine 

 vischjes , van niet meer dan 2 tot 3 centimeters lengte , door de Annami- 

 ten Cathaia genoemd, en die volgens jouan tot de visschen met doolhof- 

 vormige kieuwen behooren. Hunne gewone kleur is dof bruin , maar op 

 zekere oogenblikken , wanneer zij geprikkeld worden door de eene of 

 andere oorzaak , nemen zij schitterende tinten aan ; blaauw , groen en 

 levendig rood verbreiden zich dan over hun ligcbaam en vinnen. Deze 

 vischjes zijn ook zeer strijdlustig en leveren elkander hardnekkige gevechten. 

 De Annamiten houden hen daartoe in vaten en gaan belangrijke wedden- 

 schappen aan over den uitslag van eenen strijd. 



Hg. 



Ei der Trematoden. — De heer e. van beneden heeft , bij gelegenheid 

 dat hij aan de Belgische Akademie eenige mededeelingen deed over eene 

 nieuwe soort van Trematoden , Dactycotyle pollachü , die leeft op de kieuwen 

 van Merlangus pollachius , ook gewag gemaakt van eene door hem aan het 

 ei van dit dier waargenomen bgzonderheid , die hij vervolgens ook aan 

 dat van andere Trematoden en mede aan dat van eenige Crustaceën en 

 Anneliden heeft teruggevonden. De dojer dezer eijeren zoude namelijk 

 oorspronkelijk uit cellen zijn zamengesteld , welker vliezen geresorbeerd 

 worden , nadat zich de cischaal gevormd heeft , zoodat alsdan het ei een 

 enkele cel is geworden , waarin het kiemblaasje als kern bevat is. Het 

 is moeijelijk deze waarneming te rijmen met de theorie dergenen , die het 

 ei als een enkele cel beschouwen. Schwann , in zijn verslag over boven- 

 vermelde mededeeling , beproeft zulks , doch , onzes inziens , met weinig 

 goed gevolg, {'l Institut , 1868, p. 175). Hg. 



Inenting van planten met vibrionen. — Davaine heeft proeven genomen, 

 waaruit blijkt , dat , wanneer men onder de opperhuid eener plant eenig 

 vibrionen {Bacterium termo) houdend vocht brengt en de ingeente plek 

 voor verdrooging behoedt, de vibrionen zich snel voortplanten niet alleen, 

 maar dat ook de plant daardoor in weinige dagen geheel verwoest kan 

 worden. In sommige gevallen vermenigvuldigden zich de vibrionen slechts 

 zonder daarbij te veranderen ; bij de inenting van Aloë variegata daarmede 

 ontstonden vormen , die zesmaal langer (0.03 m.m.) dan de oorspronkelijke 

 (0.005 m.m) en in twee of drie leedjes verdeeld waren. Deze wederom op 

 andere planten (Opuntia cyUndrica , Aloë translucens e. a.) ingeënt , deden 

 weder den eersten vorm ontstaan {Les Mondes , XVII, p. 201). 



Hg. 



