WETENSCHAPPELIJK BlJBLAü. 



Diathermaniteit van chloorpotassium. ~ Het is sedert lang bekend door de 

 proeven van melloni , dat het chloorsodium , in den vorm van steenzout , 

 onder alle bekende stoffen de grootste diathermaniteit heeft. Magnus 

 heeft gelegenheid gehad zeer groote en doorschijnende kristallen van chloor- 

 potassium te onderzoeken , die bij Strassfurt worden gevonden en bij de 

 mineralogen bekend zijn onder den naam van sylvine. Hij heeft bevonden , 

 dat een daaruit geslej)en plaat van 26 millim. dikte 76 proc. warmtestra- 

 len doorlaat, en wel onverschillig of deze van een tot 100" C. verhit vat 

 met water of van een lamp uitstraalden. Chloorpotassium , in den vorm 

 van sylvine , is dus bij gelijke dikte even diaihermaan als chloorsodium, 

 in den vorm van steenzout. {Compt. rendus , 1868, van 29 Junij.) 



Hg. 



Synthetische vorming van oxalzuur uit koolzuur. — Na vele vergeefsche 

 proefnemingen is dit aan den heer dreciïsel , een der assistenten in het 

 laboratorium van kolbe , gelukt. Over sodium en versch gegloeid zand 

 wordt , onder verhitting en gestadige omroering der massa , koolzuur geleid. 

 Na eenige uren wordt de massa , na bekoeld te zijn , op een bord gewor- 

 pen , waar het nog overgebleven sodium zich kan oxyderen. Vervolgens 

 wordt zij met water uitgetrokken en het oxalzuur door chloorcalcium uit 

 de oplossing geprecipiteerd. Met 60 gram sodium werden 6 gram zuivere 

 oxalzure kalk verkregen , waaruit het oxalzuur werd afgescheiden. (/' In- 

 stltut, 1868, p. 318.) Hg. 



Eljeren van zeevisschen. — Men is lang van meening geweest , dat de 

 kabeljaauwen hunne eijeren op den bodem der zee leggen. De heer Saks 

 (zoon van den bekenden Noorweegschen zoöloog van dien naam) heeft on- 

 langs aangetoond , dat die meening ongegrond is. De visschen leggen 

 hunne eijeren aan de oppervlakte van het water , waar zij blijven drijven 

 1868. 12 



