30 HET AFNEMEN DEE BEVOLKING OP DE EILANDEN DEE ZUIDZEE. 



laatste reizigers, vindt men bijna geene grijsaards meer. Bij de vrouwen 

 is de vruclitbaarlieid op eene vreemde wijze verminderd of geheel ver- 

 verdwenen. Op welke oorzaak zal men zicli hier beroepen ? Heeft de 

 plotselijke verandering in zeden en gewoonten dezen verwoestenden in- 

 vloed kunnen uitoefenen , zooals geatiolet meent ? Ik zou zeer geneigd 

 zijn deze verklaring toe te laten binnen zekere grenzen en voor de 

 eilanden, die het meest den Europeschen invloed hebben ondervonden, 

 zooals Tahiti en de Sandwichs-eilanden ; maar hoe ze toe te passen op 

 de afzonderlijk liggende eilanden , waar het Polynesisch ras nog de zeden, 

 de godsdienst en alle overleveringen van zijne voorvaderen bewaart ? 



Om eenig licht op dit droevig vraagstuk te werpen , ken ik slechts 

 één bepaald feit , dat door eouegaeel is aan den dag gebragt. Even 

 als zoo vele anderen getroiFen door deze zoo menigvuldige en vroeg- 

 tijdige sterfgevallen , wist deze jonge en bekwame heelmeester van de 

 marine het middel te vinden om een zeker aantal lijkschouwingen te 

 doen. Hs^u vond hij bij alle individuen , aan dit onderzoek onderwor- 

 pen , tuberkels in de longen. Daarmede overeenstemmende waarnemingen 

 zijn ook door Engelsche geneesheeren op Meuw-Zeeland gedaan. Zouden 

 wij dan de longtering in deze eilanden hebben ingevoerd , deze ziekte , 

 die langzaam doodt , die zich van de ouders op de kinderen over- 

 plant ; en die zoo de familiën ongemerkt en in 't verborgen uitroeit ? 

 Is deze ziekte , toen zij in deze luchtstreken doorch'ong en dit ras bereikte , 

 dat haar welligt niet kende , zwaarder en algemeener geworden , zooals 

 dit met andere ingevoerde ziekten het geval is geweest? Is zij epide- 

 misch geworden , terwijl zij tevens haar karakter van erfelijkheid be- 

 waarde , en vormt zij zoo de meest algemeene kwaal , die de 

 geneeskunde op hare nosologïsche registers kan opteekenen ? Deze en 

 vele andere vragen kunnen alleen de ambtgenooten van eouegaeel 

 oplossen , en wel vooral die beoefenaars der geneeskunst , die zich voor 

 langen tijd in deze afgelegene gewesten vestigen. 



Maar welke daarvan ook de oorzaken mogen zijn , het feit bestaat 

 en de gevolgen zijn gemakkelijk te voorzien. Indien alles gaat , zooals 

 in het vcrledene , dan zal er geene eeuw verloopen , eer het Polynesisch 

 men. chenras geheel vernietigd zal zijn. 



Naar a. de quateefages, Caractères physiq^ues et moraux dos Polynésiens ^ 

 in Revue des deux Mondes , 1864, Eevrier, 2e liv. , p. 545. 



E. 



