40 DE PLOEA DEE HOLLAKDSCHE DUINEN". 



zijn familie [de Lahiatae of LipUoemigen , genoemd naar den vorm der 

 bloemkroon). De munt {Mentha aquatica\i. enz.), een bewoonster van 

 lagere streken, en die ook in de laagste duinpannen voorkomt, behoort 

 mede tot deze afdeeling. De geur van de munt buist evenzeer in de 

 bladeren als in de bloemen en wordt bet sterkst merkbaar , wanneer 

 men deze tusschen de vingers wrijft. De geur van den tbym ontstaat 

 hoofdzakelijk uit de bloemen en is meer door zijne verspreiding in de 

 lucht , dan door wrijving bemerkbaar. De geur der munt heeft iets 

 frisch , iets geestrijks ; die van den thym is zacht , meer streelend dan 

 prikkelend. Indien aan geuren invloed mag toegekend worden op ons 

 gemoed (en de ouden wisten dit beter dan wij) , dan is die van de munt 

 opwekkend, sterkend, die van den thym liefelijk bedwelmend, maar 

 daarom des te krachtiger in onze herinnering. Wie als kind eenmaal 

 in vrolijke dagen dien geur heeft ingeademd , die wordt , zoo dikwijls 

 hij des zomers het duin betreedt, als door een liefelijken droom tot 

 die kindschheid en hare naïve gewaarwordingen teruggevoerd. 



Liefelijker , doch minder krachtig is de geur van de witte duinroos 

 {Rosa Pimpinellifolia D. C.) , die in groote menigte vooral aan de land- 

 waartsche duinhellingen voorkomt. De bloemen dezer roos zijn eenvou- 

 dig wit en klein ; verplant men haar op rijker grond , dan worden ze 

 gevuld en meer rooskleurig. De roos heeft meer dan andere planten 

 een aanleg om zich te veredelen. Ook bij de planten zijn edele en ge- 

 meene karakters. Yerplanten wij een wilde roos en een brandnetel 

 naast elkander in vruchtbaren grond , de roos zal schoener worden , de 

 brandnetel zal zich verbazend vermenigvuldigen , maar niet van vorm 

 en houding veranderen. De een munt uit door kwaliteit , de ander 

 door kwantiteit. 



"Wat de thym is voor de zandige heuvelen, dat is in weiland en 

 bosch het reukgras {Anthoxantlmm odoratumJj.). De geur van dit gras 

 is sterker, grover en heeft meer overeenkomst met dien van de tonka- 

 boon; doch hij heeft niettemin een groot aandeel aan den indruk van 

 een bosch bij zomeravond. Bij de zware stammen , wier sombere kruinen 

 zich hoog boven ons vereenigen, bij het koeren der houtduif en het 

 verwijderde geruisch van een waterval is de geur van het reukgras even 

 wonderbaar bezielend als die van den thym op het drooge zonnige duin. 



Tusschen den thym slingeren zich de kleine akkcrwinden ( Convolvuïus 

 arvensis , L.) met hare pijlvormige blaadjes en rozenroode , wit gestreepte 



