44 DE FLOEA DER HOILANDSCHE DUINEN. 



dan de groene duinen met hun witte paadjes, die den achtergi-ond vor- 

 men. Het landschap herinnert aan Duitschland en is schoener dan de 

 onmiddellijke omstreken van Scheveningen , Katwijk of Zandvoort. 



De duinvalleijen achter Bloemendaal en Velsen zijn voor een deel be- 

 groeid met boschjes, wier witte berkenstammen reeds in de verte zigt- 

 baar zijn. Verder achter de hooge duintoppen is alles graauw , en aan 

 den gezig-teinder ziet men hier en daar de jS"oordzee als een flikkerende 

 azuren streep. Wij rigten onzen weg naar een der verste boschjes en 

 hebben nog een goed eind te klimmen en te dalen, eer wij het berei- 

 ken. Bij het afdalen bemerken wij het groote onderscheid tusschen den 

 plantengroei aan de noordzijde der duinen met dien aan den zonnekant. 

 Hier is meer schaduw , meer vocht en daardoor grooter weelde. De 

 ruwe mossen moeten voor hooger vormen plaats maken. De ge- 

 heele helling is met verschillend struikgewas bedekt : vlierheesters , 

 meidooms, kruipwilgen, hier en daar zelfs dennen en popels. Tusschen 

 deze zien wij fraaijer mos (vooral het prachtige Hylocomium triquetrum 

 SCHPR.) en andere bloemen dan ginds. Het schoonste sieraad dezer 

 noordelijke hellingen is het wintergroen {Pyrola rotundifolia L.), een 

 plantje , dat eerst in den zomer bloeit en dikwijls nog in het late 

 najaar de eer der duinflora ophoudt. Geheele hellingen zijn dan wit 

 gekleurd door de teedere hoogst welriekende bloempjes , die in houding, 

 vorm , kleur en geur iets zoo edels en bevalligs hebben , dat men ver- 

 wonderd is ze in dit arme , schrale land te vinden. Hare blaadjes 

 zijn rozetvormig bijeen geplaatst , groot , rond , lederachtig , glanzend , 

 en blijven zeer lang groen. Tusschen die donkergroene bladeren verheft 

 zich een zacht groene of eenigzins oranjeroode steel, ongeveer in de 

 houding van het lelietje der dalen , maar losser en sierlijker. Ook de 

 vorm der bloempjes is schilderachtiger ; niet zoo geheel en al regelma- 

 tig , maar met vier blaadjes , waarvan de bovenste iets grooter en ge- 

 kromder zijn , en tusschen welke de lange , gebogene , zacht oranjeroode 

 stijltjes uitkomen. De bloemen zijn groot, zeer openstaande, sierlijk 

 voorover gebogen en hebben een zacht witte , naar rozenrood zwee- 

 mende kleur. Het donkere blad, de roode steel en de witte bloemen 

 vormen een uitmuntend geheel. De geur heeft iets van dien van het 

 lelietje van dalen , maar is zachter en edeler. Het wasachtige der 

 geheele bloem herinnert aan vele Japansche planten, maar de vormen 

 zijn eenvoudiger. Het geslacht Pyrola bezit slechts weinig soorten. 



