DE FLOEA DER JECOLLANDSCHE DUIIfElSr. 51 



nog sluimeren, ontwikkelt de ruige wilg {Salix Caprea Jj.) zijne grcote, 

 gele bloemen, die een liefelijk frissclien citroengeur verspreiden en een 

 enkelen , te vroeg ontwaakten hommel gelukkig maken. De wollige , 

 met bloemen bedekte takken zijn reeds in de verte tussehen het kale 

 bout zigtbaar, en bet overvloedig stuifmeel der bloemen zweeft in gele 

 wolkjes over het bosch om de gelijktijdig opengaande , maar minder 

 schoone vruchtbloemen te bevruchten. — Bij de wilgen ontwikkelen zich 

 de bevruchtende en vruchtdragende bloemen op verschillende individu's 

 (Tweehuizigen), Dikwijls vragen wij , waarom de natuur bij sommige 

 planten zooveel meer omslag maakt dan bij andere, maar dit „waarom" 

 komt uit kortzigtigheid voort. — "Waarom gunnen wij ons menschen 

 alleen karakter en individualiteit ; waarom zien wij dikwijls voorbij , 

 dat elk , zelfs het minste wezen eene persoonlijkheid bezit , en dat in 

 het groote lied des levens geen twee stemmen dezelfde zijn? 



Yragen wij het aan gindsche braamstruik op de duinhelling langs het 

 boschje. — Eenmaal werden van haar geslacht door den groeten linnaeus 

 slechts vier Europesche soorten vermeld, {Rubus caesius , It. Idaeus, R. 

 fruticosus , en JR. saxatilis). Nadere onderzoekingen evenwel hebben 

 dit getal ontzaggelijk vermeerderd ; even zoo is het met de wilgen , de 

 rozen en een aantal andere planten. Ja , hoe meer men onderzoekt en 

 rangschikt, hoe meer de afwijkingen en verschillen als uit den grond op- 

 rijzen , zoodat de onderzoeker , vooral bij de lagere afdeelingen , ten 

 laatste omtrent de kenmerken van soorten , rassen en verscheidenheden 

 begint te twijfelen. — Die wanhoop des onderzoekers is een kleine mis- 

 kenning van de grootheid der natuur. Geen gebouw zou gToot genoeg 

 zijn om een volledig herbarium van alle vormen te bevatten. Maar die 

 onbegrijpelijke grootheid in het geringste, dat de natuur voortbrengt, 

 is ons een bewijs voor de waarheid van 's dichters woorden : 



» There are more things in heaven and earth , 

 • Than are dreamt of in your philosopby." 



De oneindigheid der natuur maakt ons gelukkig , want zij is voor ons 



nimmer gesloten. — Ware de natuur beperkt , wij zouden wanhopen. 



Aan het weten komt geen einde ; maar daarom is er ook geen einde aan 



het intellectuele leven. Waar het weten eindigt, daar sterft de geest, 



want navorschen is de ademhaling des geestes. 



Het boschje uitkomend , gaan wij een groen heuveltje voorbij , bedekt 



4* 



