DE FLOEA DEK HODLANDSCHE DUTN-EN. 53 



mindert zeewaarts; de roode eglantier-roos {Rosa ruliginosa L.) komt 

 meer in het midden der duinen voor , groeit in afzonderlijke groepjes 

 en is zeldzamer dan de witte. — De meeste roode rozen, waaronder 

 zelfs enkele met gevulde bloemen , vonden wij onder Yelsen en bij de 

 Breesaap. 



Naar de zeezijde worden de rozen zeldzamer en neemt daarentegen 

 de duindoorn {Hippophaë rJiamnoïdes L.) in aantal toe. Deze somtijds 

 vijf voet hooge , zwaar gedoomde heester , met zijn digt ineengegroeide 

 takken en oranjekleurige , naar ananas riekende , vruchtjes is het meest 

 eigenaardige en kenmerkende natuurvoortbrengsel der duinen, de koning 

 der duinplanten. 



Hij heeft een hoogst merkwaardige verspreiding, groeit in de valleijen 

 der hooge gebergten , en van daar , langs de randen der rivieren , hare 

 stroomingen volgende. Zoo groeit hij in Duitschland langs den Eijn, 

 wordt naar het noorden meer en meer zeldzaam , verdwijnt in !N^ederland , 

 tot hij op de duinen op nieuw in groeten overvloed te voorschijn komt. 



I^ergens anders wordt hij hier te lande gevonden dan in de duinen. 

 In Frankrijk groeit hij in de Alpenvalleijcn van Dauphiné en volgt den 

 loop der rivieren tot de Middellandsche zee , verder langs de boorden 

 van den Rijn in den Elzas en bij Duinkerken. Hij is ook een bewoner 

 van de eilanden der Oostzee en het Duitsche zeestrand, zeldzaam in 

 Schotland en Noorwegen , overvloedig in de Deensche , Nederlandsche en 

 Belgische duinen en oostelijk Engeland. Verder vindt men hem in 

 Kaukasië , noordelijk Perzië en Siberië , in de Oeral- , Altaï- en Baikal- 

 gebergtcn en aan de oevers der stroomen, die van deze gebergten af- 

 vloeijcn. In Noord- Amerika wordt hij door een ander geslacht, de She- 

 pherdia , vertegenwoordigd. 



De Hippophaë is onder de planten een uitmuntend , forsch en zelf- 

 standig karakter. Ook hij behoort tot een zeer kleine familie, de 

 Mlmagneae ; zijn bouw is als zijn standplaats, ruw, geweldig; hij is 

 een ware zoon der wildernis. Als hij daar voor ons staat, met zijn 

 harde graauwe takjes, vale grijze bladeren en schei'pc doornen, denken 

 wij aan het vreeselijke bosch der zelfmoordenaars in Dantc's Inferno 

 (Canto 13: 4—6.). 



Non frondi verdi , ma di color fosco , 

 Non rami echietti, ma nodosi e involti , 

 Non pomi v'eran , ma stecchi con tosco. 



