DE FLOEA DER HOLLANDSCHE DUINEN. 57 



bezit geest en karakter. Even als de schoonste en sprekendste vormen 

 onzer flora aan de duinkanten zijn opeengehoopt , evenzoo schijnen de 

 echte typen onzes volks naar de stranden teruggedrongen. Gelijk in de 

 duinplanten zooveel edels is bewaard, evenzoo bestaan bij de bewoners 

 der zeedorpen de onmiskenbare sporen van de zelfstandigheid en den 

 adel van geest , die het dappere voorgeslacht bezielden. Ieder weet ook , 

 dat op de zeedorpen nog vele namen van den oudsten Hollandschen adel 

 voortleven. 



"Wij zijn in September. De Orchideën hebben lang uitgebloeid en 

 plaats gemaakt voor de zachtblaauwe Gentianen. De Hippophaë draagt 

 hare schoone oranjegele bessen ; de berberis schittert als een gloeijcnde 

 oven. De distels en de alsem bloeijen onveranderd voort ; maar nevens 

 hen prijkt ook steeds de onverwelkbare Carlina , het beeld van trouw 

 en vriendschap. Troepen patrijzen vliegen eensklaps voor ons op en 

 verschrikken ons door hun snorrend geruisch. Ontelbare menigten van 

 bonte kraaijen strijken op de duindoorns neer , belust op de sappige 

 bessen. Op de hooge duinen in het roud staan hare voorposten , die 

 bij elk naderend gevaar waarschuwen. Lijsters , vinken en leeuwerikken 

 trekken in groote troepen onophoudelijk voorbij , nu en dan door sper- 

 wers en valken vervolgd. 



Prachtiger dan ooit zijn nu de boschjes in het midden der duinen. 

 De bladeren van den sneeuwbal bedekken zich meer en meer met een 

 purperen gloed, zijn groote bessen schitteren als bloedroode glaskora- 

 len nevens het doffe zwart der liguster en het scharlaken der lijs- 

 terbessen. Ook de aspersie draagt nu hare sierlijke roode vruchtjcs. 

 Het riet is verbleekt en ruischt papicrachtig , en de groene jeneverboom 

 schijnt bij het verkleuren van het loof der andere boomen te roepen : 

 „nu ben ik de koning!" Op het meer en meer groenende moskleed 

 prijken de ivoorwitte hoedjes van den wolligen paddestoel {Lactarius 

 puhescens Fe.) en de zonderlinge blazen der Lycoperdons; onder de 

 dennen ontluiken de sierlijke aardsterren (^Geaster rvfescens pees.). 

 Het rendiermos wordt veijongd en lichtzecgrocn van kleur. Nog heeft 

 de Pyrola niet uitgebloeid , maar vertoont hier en daar hare witte , 

 nu wel is waar zwakkere bloempjes langs de hellingen. Ook de Pamassia 

 bloeit nog in het diepst der duinpannen. 



