DE RIVERINA, 



HET WESTELIJK GEDEELTE YAN NIEUW-ZUID- WALLIS. 



Welk eene verbazende uitbreiding de veefokkerij binnen weinige 

 jaren in de binnenlanden van Australië verkregen heeft, blijkt op 

 eene treffende wijze uit eene statistiek van den 31 Maart 1863, die 

 in de Australian and New-Zealand Gazette van den 6 Augustus 1864 

 wordt medegedeeld. 



De westelijke helft van de kolonie Nieuw-Zuid-Wallis , die de ver 

 uitgestrekte landstreken aan de Darling, Lachlan en Murrumbidgee- 

 rivier bevat , wordt thans onder den geraeenschappelijken naam van 

 Riverina of rivierland begrepen, !N^og voor weinige jaren wist men van 

 dit land naauwelijks meer dan de lijnen , welke den weg van sommige 

 ontdekkingstogten aanduidden. Maar in de laatste jaren heeft de vee- 

 fokkerij , even als in andere streken van Australië , zich op zulk eene 

 gToote schaal ontwikkeld en uitgebreid , dat reeds verscheidene stemmen 

 zich hebben doen hooren, om de Eiverina van de kolonie Meuw-Zuid- 

 Wallis te scheiden en tot eene eigene zelfstandige provincie te ver- 

 heffen. Tot hiertoe is wel de gevraagde afscheiding niet toegestaan; 

 maar zij kan bij den snellen aanwas der kolonie niet lang uitblijven; 

 want deze streken hebben den natuurlijken afvoerweg voor hare steeds 

 toenemende productie niet door het hart der provincie , waartoe zij 

 behooren , maar langs den loop der rivieren naar het zuiden en westen. 

 Reeds nu is het landschap Riverina lijker aan menschen en vee, dan 

 Queensland was, toen het in 1859 tot eene zelfstandige provincie 

 werd verheven. 



Uit de bovengenoemde statistieke opgave toch blijkt, dat de vijf 

 districten, waarin de Riverina verdeeld wordt, niet minder dan 51,997,000 

 acres, een weinig minder dan het halve terrein, nu reeds werkelijk 

 tot weidelanden voor het vee gebruiken. Op dat gebied bevinden zich 

 naar de volkstelling van 1861 reeds 29,128 inwoners. Het getal vee, 



