»E JAGT OP DEN KASUARIS IN NIEUW-HOLLAND. 



Eigenaardig is de wijze , waarop men in Australië jagt maakt op den 

 kasuaris, dien de inboorlingen, niettegenstaande de groote snelheid, waar- 

 mede deze vogel zich beweegt, steeds weten te bereiken. Een tiental 

 inlanders verlaten het kamp om zich tiraillenrsgewijze over de vlakte te 

 verspreiden. Het doel dezer beweging is om het wild op te jagen, dat 

 dan ook spoedig voor hen op de vlugt gaat. Alle jagers leggen zich 

 dan op den grond , één uitgezonderd , die uit het net, dat hij bij zich 

 draagt, twee kasuarisvellen te voorschijn brengt, die op eene kunstige 

 wijze genaaid zijn. Met deze bedekt hij zich, nogtans zorg dragende, 

 dat hij den regter arm vrij over zijn hoofd bewegen kan , waarop hij 

 zijnen loop aanvangt , daarbij met eene verwonderlijke naauwkeurigheid 

 den tred van den kasuaris nabootsende , terwijl hij met den vrij gebleven 

 arm al de bewegingen nabootst van dezen vogel , wanneer hij zijn voedsel 

 zoekt. Met deze handeling gaat hij voort tot hij omstreeks een geweer- 

 schot van ons verwijderd was , daar gekomen staat hij stil en doet een 

 geknor hooren, zoodanig gelijk aan dat van den vogel, dien hij vervolgt , 

 dat al het in de struiken verscholen wild zich op nieuw begint te ver- 

 toonen. Zacht en voorzig-tig treedt de jager voort , nu regts dan links 

 gaande , schijnbaar graankorrels pikkende , of wel met zijne voeten in 

 den grond woelende , waardoor hij stof en zand achter zich in de lucht 

 werpt , en dit alles zoo natuurlijk , dat hij onbemerkt tot in het midden 

 van den troep geraakt , zonder dat de vogels blijken geven van het minste 

 wantrouwen. Dan haalt hij met de snelheid van den bliksem zijn arm 

 te voorschijn , die met eene nuUanuUa of knods gewapend is , en aan 

 alle zijden slagen toebrengende , velt hij verscheidene dezer dieren neder. 



{Bulletin de la Société de Géographie , 1865). 



Hg. 



