96 DE STROOJrrXGEN IN DEN OCEAAN EN HAAR INVLOED OP HEÏ KLIMAAT. 



volg van een bijzonder gunstigen tijd des jaars. Maar ten oosten van 

 het Taimijr-land en in het noorden der Nieuw- Siberische eilanden is digt 

 aan den zeeoever altijd eene opene zee gevonden, zoo dikwijls deze eilanden 

 sedert 1810 door hedensteöm, tataeinow, weangell en anjou zijn bezocht 

 geworden. „Aan de noordzijde dezer eilanden op eene breedte van 76^ en 

 meer" zegt hedenström „vindt men een nooit digt vriezenden openen 

 oceaan ; want zelfs in Maart zag ik daarop slechts weinig drijfijs." 



De heerschende zeestroom gaat van daar naar het oosten of zuid- 

 oosten in de rigting van Kaap Jakan , waar hij het naast aan den oever 

 komt en den naam van Polynja draagt. Dr. peteemann houdt deze 

 Polynja voor eene verlenging van den golfstroom. Men moet hierbij 

 bijzonder in het oog houden, dat de Meuw- Siberische eilanden en de 

 opene zee gelegen zijn juist ten noorden van de allerkoudste streek van 

 Siberië , die door eene lijn van Jakoetzk naar Oest-Jansk wordt aange- 

 wezen , eene streek , die zich vooral door hare uiterste winterkoude 

 kenmerkt. Als men deze ligging der Meuw- Siberische eilanden vlak 

 ten noorden van de koudste streek der aarde in aanmerking neemt , dan 

 wordt het daardoor des te waarschijnlijker , dat men het zachter klimaat 

 op die eilanden voor een groot gedeelte aan den invloed van den golf- 

 stroom heeft toe te schrijven. 



Dit zijn de verwonderlijke kontrasten en uitwerkingen van den warmen 

 golfstroom en zijn kouden tegenstroom , geheel in het voordeel van 

 Europa en in het bijzonder van hare noordwestelijke oeverlanden; want 

 de noordelijke zeeboezems van Europa , die geen voordeel trekken van 

 den zegen des golfstrooms , zijn even zoowel ijszeeën met hare plaatse- 

 lijke ijsvormingen , als de Hudson-baai en de zee van Labrador. De 

 AVitte zee is slechts het halve jaar vrij van ijs, de Bothnische en Fin- 

 landsche golf, ja de geheele Oostzee, vriest eiken winter voor een ge- 

 deelte toe en onoverzienbare ij svelden met ijsblokken , 1 6 en meer voeten 

 hoog, bereiken dikwijls Stockholm en Eiga en het drijfijs der Oostzee 

 strekt zich dikwijls tot aan de uiterste grens van het Kattegat, tot 

 Skagcnshorn uit ; ja zelfs de Azowsche zee , 25 graden ten zuiden van 

 de Noordkaap , waar nooit een spoor van ijs te zien is , vriest gewoonlijk 

 eiken winter geheel digt en is zelden voor April geheel van ijs bevrijd. 



Uit de bijgebragte feiten mag met volle regt het besluit worden opge- 

 maakt , dat de stroomingen in den oceaan onder de oorzaken , die het 

 klimaat der landen bepalen , eene voorname plaats bekleeden. 



