106 HOOG-AZië UIT EEN NATTJUE- 



bergketen, maar uit een allengsclie aanzwelling van den breeden dal- 

 bodem tot de aanmerkelijke hoogte van 15,400 voet. In de nabijheid 

 dezer aanzwelling zijn eenige meren gelegen. 



Deze groote hoogte , zoo ongewoon bij een dal in eenig ander gedeelte 

 der wereld , was de eigenlijke oorzaak , waarom Thibet zoo lang , doch 

 geheel ten onregte voor een plateau werd gehouden. 



Yan de waterscheiding af heeft zoowel naar het oosten als naar het 

 westen het groote dal van Thibet slechts eene zachte eerst verderop 

 steilere helling. 



Zijn meer oostelijk gelegen gedeelte — Oost-Thibet — waar de 

 Dihóng door stroomt , bevat de hoofdstad Lhassa , die gebouwd is op 

 eene hoogte van ongeveer 10,000 voet. Hier woont de Dalai Lama, 

 het geestelijke opperhoofd der Buddhisten. Dit oostelijk deel is niette- 

 genstaande de reizen der genoemde zendelingen htjc en gabet bijna 

 geheel en al onbekend, maar "West- Thibet, waar de Indus en de Satlej 

 door stroomen, is meermalen door Europeanen onderzocht geworden. 



Het bestaat uit drie gewesten : 



1. Gnari Khórsum, door de aardrijkskundigen somwijlen Groot- 

 Thibet genoemd — hoewel evenwel zeer zeker de naam Hoog- 

 Thibet juister is, — met de hoofdstad Gartok; 



2. Ladak , Midden-Thibet , met de hoofdstad Leh ; 



3. Balti, Klcin-Thibet , met de hoofdstad Skardo. 



In Gnari Khórsum, het meest oostelijke en hoogst gelegene dezer 

 gewesten , dat een aanvang neemt in de nabijheid der waterscheiding 

 en aan China onderworpen is , is het dal doorgaande zeer breed , 1 

 ja zelfs 12 en 15 uren; in zijn middelste gedeelte, in Ladak, trekt 

 het zich meer of min te zamen ; eene breedte van 3 of 4 uur komt hier 

 reeds zelden voor en in Balti , het westelijkst en laagst gelegen gewest , 

 wordt het zoo naauw , dat de vroeger zoo breede dalvlakte meermalen 

 zich voordoet als een bergkloof. Ook grijpen niet alleen in Balti , maar 

 ook in Ladak en Gnari Khórsum een aantal zijdelingsche dalen en niet 

 zelden ver in de beide zijden van het hoofddal. Aan de beide zijden 

 van het dal verheffen zich ook afzonderlijke secundaire bergketenen , 

 die nu eens tot den Indus naderen , dan weder van hem verwijderd blijven. 

 Deze zijdelingsche dalen en deze onregelmatige , dikwerf gewondene 

 ncvenketenen , die zich vooral aan het meest oostelijke deel van het dal 

 zoodanig vermeerderen en vertakken , dat het dikwijls bezwaarlijk valt 



