110 HOOG-AZië UIT EEN NATUUE- 



en JAMES GEEAUD (Engelschen) hebben reeds den 18 October 1818 in de 

 nabijheid van den Porgyal- of Tazhigang-Piek in Spiti (Thibet) eene 

 hoogte bereikt van 19,441 voet en tien jaar later (31 Augustus 1828) 

 kwam JAMES geeaed tot op 20,400 voet. De oficieren , die belast zijn 

 met de trigonometrische opmeting van Indië , hebben in het jaar 1859 

 en in 1860 een punt , dat 19,979 voet hoog was , tweemaal beklommen , 

 en eenmaal een ander punt van 19,958 voet hoogte. Een trigonometrisch 

 sein werd zelfs in Hoog- Azië , 21,400 voet boven het waterpas der 

 zee , op een vooruitstekend punt opgerigt , waar het van vele andere 

 punten kon worden waargenomen. Ons zelven gelukte het den 3 Au- 

 gustus 1856 bij een der uitloopende takken van den Sassar-top eene 

 hoogte te bereiken van 20,120 voet, den 22 Augustus 1855 een pas 

 over te klimmen van 20,459 voet en 3 dagen vroeger (19 Augustus) 

 den top van den I'bi Gamin zelfs tot 22,259 voet te beklimmen. Dit 

 is de grootste tot heden toe bereikte hoogte , maar ik mag niet verzui- 

 men de opmerkzaamheid er op te vestigen , dat deze lager is dan die , 

 welke men door middel van luchtballons bereikt heeft. Eeeds den 16 

 September 1804 te Parijs opstijgende, kwam gay-lussac op eene hoogte 

 van 23,020 voet; bixio en baee,al bereikten den 27 Julij 1850 eene 

 hoogte van 23,009 voet en welsh den 10 IS'ovember 1852 eene van 

 22,930 voet. Maar zij allen werden nog verre overtroffen door glaisher , 

 die den 5 September 1862 in een door coxwell bestuurden ballon ten 

 minste 32,000 voet hoog steeg. Toen was hij zonder twijfel aan de 

 grens gekomen , waar het den mensch ter naauwernood meer mogelijk is 

 te leven. De grenzen, binnen welke de verdunning der lucht den men- 

 schen het leven nog mogelijk maakt , zal men steeds slechts bij bena- 

 dering kunnen bepalen , want afgezien van de wisseling in luchtdruk- 

 king zelven , dat ongetwijfeld op deze hoogten slechts zeer gering is , 

 worden deze bepaald voor een ieder naar den bouw van zijn ligchaam 

 en naar den invloed , dien een langer oponthoud op groote hoogten op 

 hem uitoefent. Wij hadden dikwijls gelegenheid op te merken, hoezeer, 

 tot op zekeren graad althans , de gewoonte eene tweede natuur wordt. 

 Aanvankelijk leden wij tamelijk veel bij den overgang van passen van 

 17- tot 18,000 voet, later, toen wij herhaaldelijk verscheidene dagen 

 op deze hoogten hadden doorgebragt, ondervonden wij zelfs op 19,000 

 voet slechts weinig beteekenende , ras voorbijgaande bezwaren , hoewel 

 het waarschijnlijk is , dat een langer oponthoud op zulke hoogten 



