118 HOOG-AZië UIT EEN ITATÜUK- 



hooge vlakten , de droogheid en doorschijnendheid der lucht en door de 

 geringere hoeveelheid sneeuw , die in eene koudere en droogere atmospheer 

 gevormd wordt." Yan al deze oorzaken schijnt ons evenwel de laatste 

 verreweg de belangrijkste ; hoe verder wij namelijk van het zuiden naar 

 het noorden Hoog- Azië binnendringen , des te drooger wordt het kli- 

 maat , des te minder regen en sneeuw valt er. Hebben wij daarentegen 

 de middelste keten van Hoog- Azië , den Karakorum overschreden , en 

 naderen wij den Künlün , dan vinden wij eene snelle en aanmerkelijke 

 toeneming van den neerslag uit de lucht en een daaraan beantwoordend 

 sterk dalen van de grens der sneeuw. 



In de eerste plaats was de strijd over de juistheid van de sneeuw- 

 grens wel daardoor ontstaan, dat men de volgende wijziging geheel en 

 al voorbij zag. HoeAvel namelijk , op de naar Thibet gekeerde zijde van 

 den Himalaya , de sneeuwgrens hooger ligt dan op de Indische , zoo 

 blijft evenwel de invloed der ligging dusdanig als zij beantwoordt aan 

 de breedte ten noorden van den evenaar , wanneer wij de hellingen van 

 een gedeelte van het gebergte onder elkander vergelijken , al naar ge- 

 lang deze ten noorden of ten zuiden van den hoofdkam liggen. Binnen 

 zulke grenzen is de sneeuwlijn hooger in de zuidelijke dan in de noor- 

 delijke rigting. 



Het groote belang , hetwelk dit vraagstuk aanbood , heeft ons aange- 

 spoord, gedurende onze reizen, het ons tot taak te stellen eene reeks 

 van onderzoekingen over de sneeuwgrens in de verschillende bergketenen 

 van Hoog- Azië in het werk te stellen. Als uitkomsten daarvan vonden 

 wij voor de gemiddelde hoogte der sneeuwgrens : 



A. In den Himalaya: zuidelijke (Indische) helling 16,200 voet. 

 noordelijke (Thibetaansche) . . . ; „ 17,400 „ 



B. In den Karakorum: zuidelijke (Thibet) „ 19,400 „ 

 noordelijke (tegen de plateau's van Turkistan) „ 18,600 „ 



C. In den Künlün : zuidelijke „ 15,800 „ 



noordelijke (tegen de vlakten van Turkistan) „ 15,100 „ 



Deze zijn de gemiddelde waarden voor de lengte van ieder der afzon- 

 derlijke ketenen geldende. Zonder mij hier in verdere bijzonderheden 

 in te laten , wil ik slechts opmerken , dat iedere keten haar hoogste 

 sneeuwgrens heeft in haar centraal-gedeelte , en dat deze aanmerkelijk 

 lager wordt in do nabijheid van het oostelijke , zoowel als van het wes- 

 telijke eindpunt. Evenzoo is ook de sneeuwgrens van afzonderlijke 



