130 HOOG-AZië UIT EEN NATUUE- 



hun welsmakend vleesch. Meer dan men zou gelooven worden zij door 

 kleine , snappende papegaaijen vergezeld , en dik-wijls verre verwijderd 

 van de nabijheid aller menschelijke woningen , verneemt de reiziger het 

 kraaijen van een haan of het gekakel van hoenders , welke dieren zich 

 ook thans in grooten getale op hunne oorsponkelijke verblijfplaats , het 

 Himalaya-gebergte , ophouden. 



Zoodra echter de reiziger plaatsen bereikt heeft, die hooger gelegen 

 zijn dan 14,000 voet , vooral wanneer hij den hoofdkam van den Hima- 

 laya is genaderd , verwondert hij zich evenzeer over het veranderde 

 karakter van het bergachtige landschap , dat hem omgeeft , als over 

 het voorkomen van geheel andere diervormen. Daar worden de plaatsen 

 der roofdieren , der tijgers , der luipaarden en anderen ingenomen door 

 de schuwe , angstige antilopen , door gazellen en moschus-dieren. Yo- 

 gels vertoonen zich hoe langs hoe zeldzamer en slechts bij uitzonde- 

 ring verdwaalt hier een der groote diersoorten , die aan dit land eigen 

 zijn. Want even als Australië gekenmerkt wordt door zijne bijna geheel 

 uit buideldieren bestaande fauna , even als wij de giraffe en het nijlpaard 

 slechts in Afrika ontmoeten, zoo vormen ook de hoogere gedeelten van 

 Thibet , van den Karakorüm en den Künlün een gordel , die door een 

 geheel eigenaardige , scherp begrensde dierenwereld wordt bewoond. 



"VYilde paarden (Kyangs) , wilde ossen (Yaks) , verscheidene soorten 

 van groote , wilde schapen , antilopen en gazellen dwalen door de 

 breede dalen , over de hooge onbewoonde , rotsachtige plateau' s dezer 

 streken ; niet afzonderlijk evenwel , maar troepsgewijze , hetwelk eene 

 treffende tegenstelling oplevert met het algemeen gebrek aan gewassen , 

 worden zij aangetroffen , en deze omstandigheid juist is aanvankelijk het 

 meest bevreemdend. Deze dieren kunnen hun spaarzaam voedsel alleen 

 verkrijgen door dagelijks een weg van onderscheidene mijlen af te 

 leggen , om de verstrooid gelegene afzonderlijke , met gras begroeide 

 plaatsen te bereiken. Slechts bij uitzondering gestoord door dat men- 

 schen op hen jagt maken , weinig lijdende door de bloeddorstigheid van 

 den tijger of met hem verwante roofdieren , trekken zij van de eene 

 rivier naar de andere en weder van deze naar meren, aan wier rand 

 zich een zoom van kort, teeder, maar voedzaam gras bevindt. Maar 

 niet zonder doel zwerven deze dieren ; zij vertrouwen er niet op , dat 

 het toeval hen ergens tot eene goede weideplaats zal voeren , maar 

 evenals de denkende mensch den kleinsten afstand tusschen twee plaatsen 



