134 HOOG-AZlë UIT EEK" NATÜÜE- 



Op de subtropische streek volgt nu de boschstreek , die vooral in 

 Kamaon en Garhval , het eigenlijke stroomgebied van den Ganges , 

 prachtvol is ontwikkeld. In het dal van Bhagirathi, het belangrijkste 

 van den Ganges , zijn de steile hellingen , die het naauwe , dikwijls 

 zich krommende dal insluiten , niet kaal noch naakt , want overal , zelfs 

 tusschen de voegen en steenen , komen planten en grassen te voorschijn, 

 en krachtige naaldboomen met ontwikkelde stammen groeijen overal op 

 de rotsen , zoo hoog , zoo schoon en zoo prachtvol , als slechts bij uit- 

 zondering het geval is op eenig ander gedeelte van den Himalaya. 

 Daar staat op korten afstand van Finus longifolia , een pijnboom met 

 naalden van twee duim lengte , een reusachtige hem na verwandte 

 ceder , maar deze beide prachtige boomsoorten worden weder overtroffen 

 door een overouden Deodora , den schoonsten en grootsten den van den 

 Himalaya. Alsof de boomen er een voorgevoel van hadden , dat zij 

 onder do bijlslagen van de hand des dikwijls meer afbrekenden dan 

 opbouwenden mensch hun leven konden verliezen, groeijen zij menig- 

 vuldig op zulke steile , zulke ontoegankelijke rotsen , dat deze wel 

 nimmer door een 's menschen voet zullen worden betreden. 



Deze naaldboomen vormen op humie wijze even goed een oorspron- 

 kelijk woud in den Himalaya, als dit de digtste jangals , de uitge- 

 strekste bosschen van tropisch Indië doen. Doch hoe zeer verschilt een 

 oorspronkelijk woud in de hoogere gedeelten van het Himalaya- gebergte 

 van een oorspronkelijk bosch in Indië ! In de boschstreek van den 

 Himalaya ontwikkelt zich ieder boom zoo volkomen als zulks mogelijk 

 is ; daar zijn geene geweldige slingerplanten , geene sterke varens , geene 

 lastige wockerplanten , die op eene boosaardige wijze hen omspinnen , 

 die hen van de beste sappen berooven , die hun de noodige ruimte tot 

 volkomene ontwikkeling ontnemen. In den Himalaya kan men het 

 voorkomen , de vormen der boomen en hunne geheele individualiteit 

 leeren kennen , daar rust het oog welgevallig op het donkere groen , op 

 de harmonische kleuren der boomen , op de groote witte en roode 

 kleuren der Ilhododendron's en Magnolia's. Maar in een jangal, een 

 soort van oorspronkelijk woud in Indië , tracht steeds de eene vorm den 

 anderen te verdringen ; daar hecrscht eene onregelmatigheid , een chaos , 

 eene verwarring van boomen , struiken en boomachtige slingergewassen ; 

 daar wordt het oog vermoeid door de schrille , schreeuwende kleuren , 

 door de meest verschillende vormen der bladeren. 



