EN GEOGEAPHISCH OOGPUNT GESCHETST. 135 



Een lang oponthoud in eenen jangal , een oorspronkelijk bosch van 

 Indië , is voor den menscli schadelijk ; de grond is voortdurend vochtig , 

 dikwijls ter dikte van een duim bedekt met afgevallene , verrotte over- 

 blijfselen van planten ; de lucht is ondoorschijnend , zwoel , verpest door 

 miasmatische uitwasemingen van organische stoffen. Langzaam stroo- 

 mende troebele slijkerige beeken loopen door deze jangals. Haar water 

 zoowel als ook dat , hetwelk in de lagere gedeelten van den bodem zich 

 verzamelt in vijvers of putten , geeft geene verkwikking , het is warm. 

 Wel verre van den dorst te laven , vermeerdert het dezen. Drinkt 

 men er veel van , dan wordt men ongesteld , dikwijls erger dan voorbij- 

 gaand, en krijgt niet zelden heete koortsen of andere gevaarlijke ziekten. 

 Hoe geheel anders is het in de oorspronkelijke bosschen van den Hima- 

 laya ! Welke scherpe tegenstelling ! Aldaar waait een zuivere , ver- 

 frisschende wind , men ontmoet nu hier , dan daar koele bronnen , met 

 het heerlijkste water gevuld , en ruischende bergbeken. 



De schoonheid van den plantengroei op hoogten van 6000 en 9000 

 voet wordt in den Himalaya nog door verscheidene andere, hoogst 

 gunstige omstandigheden verhoogd. Het klimaat is heerlijk , de diepe 

 blaauwe hemel wordt door geen wolkje bedekt. Tusschen boomen en 

 bloemen zetten wij onzen weg voort door een naauw dal, toen het 

 plotseling , en ons zelve onverwacht , eene kromming maakt en een 

 magtige , met sneeuw bedekte berg van duizend voeten hoogte voor ons 

 staat , eene scherpe tegenstelling met het ons van alle zijden omgevende 

 groen. Deze verschijning is zoo onverwacht, zoo indrukwekkend, dat 

 zij steeds een groeten, onuitwischbaren indruk op mij maakt. Nog 

 heden staan zulke tooneelen levendig mij voor den geest , zooals ik ze 

 zoo menigvuldig aanschouwde in het bronnengebied van den Ganges. 

 Zij zijn het , die dit tot een der schoonste gedeelten van den Himalaya 

 maken en aan het landschap eene bekoorlijkheid verleenen , die men 

 daar nooit zou verwacht hebben. 



Hoe gansch anders is de verhouding van den plantengroei, wanneer 

 de reiziger den Himalaya is overgetrokkcn en de hooger gelegene streken 

 van Thibct bereikt heeft ! De donkere , schaduwrijke bosschen van den 

 Himalaya worden hier vervangen door kreupelbosschen , die zelden eene 

 manshoogtc bereiken. Alleen in de vruchtbaarste, kunstmatig door 

 water bevochtigde gedeelten van Thibet gelukt het door eene zorgvuldige 

 verpleging, behalve lage wilgen en populieren, ccnige soorten van 



