154 DE ONDEEZEESCHE VULKAAN VAX SAXTOIII^'. 



den zij een klip , die met snelheid hooger en hooger steeg. Spoedig 

 werd de klip een eiland, waarop niemand zich echter, durfde wagen, 

 zoo groot was de stormachtige beweging der zee. 



Het was een indrukwekkend schouwspel , toen men nu het eiland 

 grooter en grooter worden en zich vormen zag. Van dat oogenblik 

 hielden de aardschokken en het onderaardsch gedruisch op en ook van 

 vlammen werd niets meer bemerkt. Het nieuwe eiland, aan hetwelk 

 men den naam van Georges-eiland gaf, rijst zonder gedruisch uit den 

 vloed omhoog en wint van uur tót uur in omvang. Den 2 Februarij 

 's avonds scheen het eene lengte van ongeveer 50 Ned. ellen en eene 

 breedte van 10 tot 12 ellen bereikt te hebben en zich 20 tot 30 ellen 

 boven de oppervlakte der zee te verheffen. Den 3 en 4 Tebruarij is 

 het onafgebroken gestegen en aangewassen , maar zonder daarbij eenig 

 hoorbaar gedruisch te merken. 



In de volgende dagen werd tegelijk met de onafgebroken vulkanische 

 werking de omhoogheffing van het Georgeseiland en het zinken van 

 Neo-Kaimeni voortgezet , totdat het laatste den 8 Pebruarij bijna geheel 

 onder de oppervlakte der zee verdween. Het Georges-eiland vormt 

 eenigermate een voorgebergte van [N^eo-Kaimeni en had den 8 Februarij 

 reeds de hoogte van 52 ITederl. ellen bereikt. 



Op den avond van den 11 Eebruarij werd eene nieuwe ontdekking 

 gedaan. De Grieksche stoomboot Aphroëssa , waarop zich eene weten- 

 schappelijke commissie bevond, bemerkte 150 ï^ed. ellen van de zuid- 

 spits van Neo-Kaimeni , dat de zee dampen uitstootte en kokend was , 

 en maakte daaruit het bestaan van een nieuwen vulkaan op. Bij nader 

 onderzoek vond men 2 tot 3 vademen onder de oppervlakte van het 

 water eene steil opstijgende klip van zwarten steen , die zich zoo snel 

 omhoog hief, dat na weinige uren een boot er op vast bleef zitten. 

 Den 13 Tebruarij zag men den eersten steen boven den zeespiegel uit- 

 steken en bij afwisseling verhieven zich nieuwe en verzonken wederom 

 ^Toeger verschenen steenen, totdat den 17 Pebruarij zich eene steen- 

 massa van 30 voet uitgebreidheid had te zamen gevoegd , waaruit ook 

 terstond vuur opsteeg. Men had een nieuw eiland en noemde het naar 

 den getuige van deszelfs ontstaan Aphroëssa. Deze nieuwe vulkanische 

 formatiën schijnen nog haar einde niet bereikt te hebben , want dikwijls 

 verheffen zich in eenen nacht meerdere vroeger niet vermoede bergen 

 uit de diepte der zee. 



