174 DE VOOEZORGEN TOT INSTANDHOUDING 



bruarij of Maart van het volgend jaar zullen uitkomen. In de Camel- 

 lia^s en de Rhododendrons komen de groote bloemknoppen ook zeer 

 vroeg op eene in het oog vallende wijze te voorschijn. In laatstgenoemd 

 gewas kan men midden in den winter, als men de vast op elkander 

 klevende schubben dezer bloemknoppen uitpelt , de aanstaande bloem- 

 kroon en daarin de tien meeldraden, met goed ontwikkelde, roodach- 

 tige helmknopjes duidelijk onderscheiden. In onzen gewonen Els zijn 

 tweederlei soort van bloemknoppen, onbedekt, den nazomer en den 

 geheelen winter door, gemakkelijk waar te nemen. Sommige knoppen 

 zijn met eene harsachtige, kleverige stof tegen de nadeelen van den 

 winter beschut , zoo als de wilde kastanje en onderscheidene soorten 

 van populieren , of zij zitten wèl verborgen in eene uitholling van den 

 bladsteel, zoo als in de platanen, in Virgilia lutea enz. of in eene 

 kleine holte in de schors onder den bladsteel , zoo als in onze gewone 

 Acacia-boomen. 



De schubben , die de knoppen bedekken , zijn in vele gevallen doe- 

 len , die anders bladen of steunbladen {stipulae) zouden geworden zijn. 

 Menigeen mijner lezers kan gelegenheid vinden de knoppen van eenen 

 Tulpenboom te zien , als zij zich in den voorzomer tot bladen ont- 

 plooijen. Dan ziet men 2 steunbladen (bladachtige deelen aan den voet 

 der gewone bladen) , die een aanstaand omgebogen blad omvatten. 

 De steunbladen , die aan den voet van dat aanstaand blad behooren , 

 omvatten een nog jonger blad ; de hierbij behoorende steunbladen weder 

 een aanstaand blad , en zoo gaat dit steeds voort , zoo ver onze zintui- 

 gen slechts reiken. 



In de verschillende knoppen zijn de aanstaande bladen (of de aan- 

 staande bloemen) in een klein bestek op de kunstigste wijze opgeplooid, 

 ineengevouwen , opgerold en in elk gewas steeds op dezelfde wijze ; 

 maar eene verschillende bladplooijing bij verschillende gewassen , ja 

 zelfs zijn geheele natuurlijke planten-familiën , b. v. de Varens, de 

 Palmen , door eene eigenaardige bladplooijing gekenschetst. 



In de meeste planten zijn bladen aanwezig. Zij nemen deelen uit 

 de lucht op en staan andere deelen aan de lucht af, waardoor zij de 

 sappen der planten van ruwe en onbewerkte vochten tot voedende dee- 

 len verarbeiden. Zij ontbreken in de minst volkomene gewassen, maar 

 ook, onder de zigtbaar bloeij enden , bij verscheidene woekerplanten , 

 welke uit andere planten een reeds bewerkt sap ontvangen en dus 



