184 EENE MEDEDEELINa MET EEN BIJVOEGSEL. 



dan op zekeren Augustusdag , een jaar of vijf geleden , afspraak ge- 

 maakt om met eenige vrienden een uitstapje naar Gend te maken. De 

 spoorweg van Maldeghem bestond toen nog niet en we moesten dus des 

 morgens te drie uur op weg ; ik ging dus den vorigen avond zeer vroeg , 

 te negen uur ongeveer, te bed. Zoo als bet meer gaat, wanneer men 

 veel vroeger dan gewoonlijk zicb nedergelegd beeft, kon ik den slaap 

 niet vatten en lag dus kalm na te denken over geen al te diepzinnig 

 onderwerp ! Op eens gevoel ik iets kils aan mijne boven bet dek lig- 

 gende linkerband. Ik zag op en ontwaardde in bet scbemerdonker 

 eenig pbospboriek licht , dat ik aan een glimworm toescbreef , wesbalve 

 ik met de regterband bet insekt dacbt te verwijderen en daartoe vrij 

 ruw over mijne linkerband streek , ten einde bet van bet beddelaken op 

 den vloer te doen vallen. Maar tengevolge van dat strijken scboten er 

 uit al de vingertoppen mijner linkerband , bebalve uit den duim , 

 licbtvonken en bemerkte ik een zacbt tintelend gevoel in de vinger- 

 toppen ; ik dacbt „welligt beb ik bet insekt dood gewreven" , stond op 

 en onderzocbt mijne band , docb daarop was geen spoor van iets te ont- 

 dekken. Verbaasd streek ik toen vinger voor vinger en ze gaven vonken 

 als die eener zwarte kat. Daarop wreef ik de banden als in den 

 winter, doch bemerkte slechts zeer kleine lichtpuntjes; ik herbaalde 

 het strijken , doch zonder gevolg , bet lichten hield op. Tegen elf 

 ure, nog steeds wakker liggende en terwijl de warmte drukkend was, 

 bemerkte ik fiaauw bliksem in 't zuidoosten , eene donderbui trok door 

 het zuiden naar bet westen , een paar slagen , veraf , werden gehoord , 

 eene verfrissende regenbui van een half uur koelde de lucht af, en ik 

 sliep gerust in. Ik heb dikwijls hierover nagedacht. In menigen zomer- 

 nacht herhaalde ik de proef. Mijn gestel levert voor een onweder nog 

 steeds dezelfde verschijnselen op , maar van vonken of vonksgelijke geen 

 spoor meer !" 



„Is deze mededeeling een plaatsje in dit Album waard? En wil de 

 redactie er een woordje bij doen ?" 



Aardenbueg. G. P. e. 



Ik heb op mij genomen aan bet in de laatste regels door den ge- 

 achten schrijver uitgedrukte verlangen te voldoen en zal dus hier eenige 



