188 EEBTE MEDEDEELING MET EEN BIJVOEGSEL. 



die in bijzondere gevallen , bij wat men gewoon is inductie te noemen, 

 denken kan , dan belet deze ook meteen ten eenenmale het ontstaan van 

 eenig vonkje. Hoe men het dus ook keere of wende en van welken 

 kant men de zaak ook beschouwe , altijd blijven elektrische vonken in 

 het genoemde geval zuiver onmogelijk , hetzij deze zich in den gewonen 

 vorm of in de mede vermelde gedaante van lichtkwastjes of lichtuit- 

 strooming uit de toppen der vingers , linnenshamers plaats grijpende , 

 zouden voordoen. 



De heer K. zegt , dat het hem smartte , als sommigen zijne waarne- 

 miQg aan verbeelding toeschreven. Waarom ? Een van beide dan , 

 dunkt mij. Of hij, die zulk een oordeel uit, motiveert het en dan is 

 men meester om de geldigheid van hetgeen hij aanvoert al of niet , 

 meer of min te erkennen , maar altijd kan men , daar zoo iemand dan 

 toch toont evenals wij de waarheid te zoeken , zijne overtuiging eerbie- 

 digen zonder dat deze ons in 't minst pijnlijk behoeft aan te doen. Of 

 hij uit zijn oordeel zonder toelichting, uit de hoogte en met een be- 

 teekenend schouderophalen. Maar dan zijn wij ook volkomen vrij , om 

 met een sprong ons naast zoo iemand te plaatsen en , de schouders nog 

 hooger dan hij ophalend, zijne verblinding te beklagen. 



Op het gevaar af, dat de schrijver op mij het laatstaangeduide expe- 

 diënt toepasse , al meen ik ook het niet te hebben verdiend , moet ik 

 hier bekennen in zijne waarneming van lichtglans en vonken niets 

 wezenlijks , maar alleen de uitwerking te kunnen zien van een half 

 droomenden, half wakenden toestand in de overgangsperiode tusschen 

 waken en slapen, waarbij men uiterst vatbaar is voor hetgeen de phy- 

 sioloog, meen ik, hallucinatiën noemt. Zulke „zinsbegoochelingen" 

 om er eens een niet mooi , maar Nederlandsch woord voor te gebruiken , 

 komen veel meer voor dan men denkt ; zij worden alleen niet opge- 

 merkt , omdat meestal hun geheel excentriek karakter ze dadelijk als 

 zoodanig doet erkennen. 



