190 EENE NIEUWE POGING OM DE TIJDEEKENING TE VERBETEKEN. 



eene eeuw neemt het thans 0,59 sec. af. Kwam de lengte van het jaar 

 volmaakt met een vol aantal dagen overeen , dan zonde men , het jaar 

 telkens , na dat aantal dagen , bij hernieuwing aanvangende , ook steeds 

 dezelfde dagteekening met denzelfden tijd des jaars doen overeenkomen. 

 De dagteekening kan alleenlijk bij volle dagen worden geteld en liet 

 men nu het jaar steeds na hetzelfde volle aantal dagen aanvangen , zoo 

 zoude men daardoor eene fout begaan , ten gevolge waarvan , na verloop 

 van tijd , dezelfde dagteekening vallen zoude op verschillende tijden des 

 jaars. Het is bekend, dat jijlius caesae, die het jaar stelde op 365 

 dagen 6 uren, om het verloopen der jaargetijden te verhoeden, het 

 schrikkeljaar invoerde , waardoor , telkens na verloop van vier jaren , 

 de fout werd vereffend , die men zoude begaan , door het jaar juist op 

 365 dagen te stellen. In de volgende eeuwen bespeurde men echter , 

 dat het jaar niet volkomen 365 dagen 6 uren, maar omtrent 11 minuten 

 korter duurt en dat , ten gevolge daarvan , dezelfde dagteekening niet 

 meer naauwkeurig met denzelfden tijd des jaars, als bij de invoering 

 A'an de Juliaansche tijdrekening, zamenviel. In het jaar 1577, toen 

 de jaargetijden alzoo reeds tien dagen verloopen waren, raadpleegde 

 paus GEEGOEius XIII dc vorsten en de beroemdste universiteiten van 

 Europa over dat onderworp en werd door hem eene commissie benoemd , 

 die de tijdrekening op een beteren voet zoude brengen. Om het vroeger 

 verzuim te herstellen , werd bepaald , dat de dag , volgende op den 4den 

 October 1582, als de 15de October beschouwd zoude worden en , om de 

 fout voor de toekomst te vereffenen , dat in een tijdvak van 400 jaren 

 drie schrikkeljaren zouden uitvallen , zoodat de jaren 1700 , 1800, 1900; 

 2100 , 2200 , 2300 ; 2500 enz. , die naar de Juliaansche tijdrekening 

 schrikkeljaren moesten zijn , gewone jaren zouden worden. 



Naar de Gregoriaansche tijdrekening wordt het jaar 27 secunden 

 langer aangenomen dan zijn gemiddeld bedrag. Dit moet, na verloop 

 van 3200 jaren , eene fout van eenen dag veroorzaken en het scheen den 

 sterrekundige mËdlee vooral te bezwaren , dat , bij het behouden van 

 de Gregoriaansche tijdrekening, na 300000 jaren, het Kerstfeest inden 

 bloeitijd en Pinksteren in den oogsttijd des jaars gevierd zoude worden. 

 Om dit bezwaar te voorkomen werd door hem in tij ds voorgesteld , dat 

 men, in een tijdvak van 128 jaren, 31 schrikkel- en 97 gewone jaren 

 zoude aannemen. Dit doel wordt bereikt , door , om de vier jaren , een 

 schrikkeljaar te behouden, maar dit om de 128 jaren door een gewoon 



