FOSSILE VOETSTAPPEJf. 207 



drukt , toen hij nog vochtig zand was. Doch wat is dan de reden dat 

 men de bolle afdruksels verkiest boven de holle indruksels ? Eenvoudig 

 omdat de bollen dikker en dus duidelijker zijn dan de hollen. En hoe 

 komt dat ? Het schijnt zeker eenigszins vreemd , te beweren dat de bolle 

 afdruksels dikker zijn , dan de holten waarin zij gevormd zijn diep 

 zijn. De zaak is echter zeer eenvoudig. De indruksels bevinden zich 

 op de oppervlakte van de zandsteenlaag l en zijn ongeveer \ duim 

 diep ; op deze laag echter ligt een leemlaagje h van \ tot 1 duim dik. 

 De voetstappen van het dier zijn door dat leemlaagje h heen in het zand 

 gedrukt, ter diepte van ongeveer H duim in 't geheel. In dien uit 

 leem en zand bestaanden matrix zijn de bolle afdruksels ontstaan. Maar 

 dit tusschen beide zandsteenlagen gelegene leemlaagje laat bij het opbre- 

 ken in de groeve zeer licht van beide zandsteenen los , en daar nu de 

 bolle afdruksels op de onderzijde van de bovenste laag zooveel dikker 

 zijn dan de diepte der holten van de onderste laag, als de dikte van 

 het verloren gegane leemlaagje bedroeg, zoo zijn zij natuurlijk duide- 

 lijker , en worden daarom meer in de verzamelingen bewaard dan de 

 holle indruksels. Er zijn echter in teyler's museum ook twee steenpla- 

 ten met holten uit de laag /. 



Voordat wij echter ons oog op die voetstappen vestigen , houden wij 

 ons een oogenblik op bij eenige andere figuren , die wij tevens op onze 

 zandsteenplaten waarnemen. Het is een soort van netwerk en relief , 

 uit geslotene en zich vertakkende mazen bestaande , die \ duim dik , 

 zeer ongelijk van grootte en onregelmatig van vorm zijn. Kiet op alle 

 steenplaten vindt men dit netwerk : op die uit de laag / , de ondersten 

 dus met holle voetsporen , is er geen spoor van te zien. In het leem- 

 laagje k vindt men met zandsteen gevulde barsten , en op de onder- 

 vlakte van de bovenste zandsteenlaag i vertoonen zij zich als dikke 

 randen of richels. Het zijn klaarblijkelijk niets anders dan barston in 

 de leemlaag , barsten ontstaan door het uitdroogen van vochtige leem. 

 Immers ook heden ten dage zien wij barsten en scheuren ontstaan in 

 klei en leem , als de zonnestralen er cenigen tijd op werken , en hoc 

 zou dan voorheen een dun leemlaagje , uitgespreid op een zandig strand, 

 niet gebarsten zijn als het uitdroogde ? En in die barsten drong later 

 het vochtige zand dat er door de golven opgeworpen werd , en zoo- 

 doende ontstond het netwerk , dat wij op onze zandsteenen zien. Doch 

 niet altijd heeft men deze richels voor opvulscls van barsten aang<'- 



