210 F0S8ILE VOETSTAPPEN. 



voetzool is min of meer hol, maar de ballen aan de basis der teenen 

 zijn des te dikker. 



De voorpooten zijn veel kleiner dan de acbterpooten , doch vertoonen 

 het zelfde getal teenen. Zij hebben ook vier teenen met nagels en een 

 duim zonder nagel , ofschoon vele steenplaten slechts drie teenen ver- 

 toonen. De buitenste teen is ook hier de kleinste , de duim staat zoo 

 ver naar achteren dat hij bij alle indrukselen niet eens gezien wordt en 

 is zeer naar binnen gebogen. Oppervlakkig gezien zijn zij dus , behalve 

 de grootte , aan de achterpooten gelijk. Doch bij nader toezien blijkt 

 vooreerst dat zij in verhouding zeer veel breeder zijn , en ten tweede 

 dat het dier geheel anders op de achterpooten dan op de voorpooten 

 heeft gerust. Immers bij den achterpoot zijn de hiel en de bal van 

 den voet eerst nedergezet en afgedrukt , en werden de teenen eerst later , 

 bij het weder opheffen van den voet , duidelijker ingedrukt ; terwijl bij 

 den voorpoot de teenen en de voetbal te gelijk zijn ingedrukt , zoodat 

 het dier op de wortels van den tweeden en derden vinger rustte en er 

 van den hiel in 't geheel geen afdruksel te zien is. Ook zijn de vingers 

 van den voorpoot korter en breeder , terwijl de duim dunner is , in 't kort: 

 de omtrek van den achterpoot vormt een overlangsch ovaal en die van den 

 voorpoot een dwars ovaal. 



Alle sporen van een en het zelfde dier staan op eene lijn achter elkan- 

 der en wel zóó dat , als b.v. de rechterachterpoot de aanvang maakt , 

 op dezen de afdruk van den rechtervoorpoot volgt, dan de linkerachter- 

 poot en daarna de linkervoorpoot ; dan weder de rechterachterpoot enz. 

 De voorpoot staat altijd zeer dicht voor den achterpoot van den zelfden 

 kant. Do beide voorpooten staan een weinig dichter bijeen dan de 

 beide achterpooten. De wijdte van den tred is vijf- of zesmaal die van 

 de lengte van den achterpoot : voorzeker een zeer groote schrede , daar 

 de mensch , die zeker tot de langvoetigste dieren behoort , slechts het 

 drievoudige van de lengte van zijn voet in eene schrede aflegt. 



Doch wij zouden ons te lang bij eene dorre beschrijving dezer voet- 

 stappen en van andere , kleinere , die op de zelfde zandsteenplaten 

 aangetroffen worden , ophouden ; wij moeten nu trachten te zien Avclk 

 dier die groote voetstappen gemaakt kan hebben. Als wij in klei of 

 zand het spoor zien van een dier dat wij kennen , een paard , een koe , 

 of een hond, dan zeker is het niet moeielijk te beweren: daar heeft 

 een paard geloopen of eene koe of een hond ; en uit onze door waarne- 



