212 FOSSILE VOETSTAPPEN. 



voren staan. Beide ziet men slechts van zoogdieren die hoog op de 

 pooten staan , en niet van reptilen die allen laag bij den grond zijn , 

 en steeds twee rijen voetsporen vormen die vrij ver van elkander afstaan , 

 en waarbij de teenen naar buiten zijn gekeerd. Ook naderen de beide 

 achterpooten de voorpooten tot op een afstand van anderhalf duim , en 

 een hagedis of krokodil kan zijne pooten niet zoo dicht bijeen brengen , 

 omdat zijn romp daartoe te lang is en zijne pooten daartoe te kort zijn. 

 Bij een rechtopzittenden kikvorsch zou zoo iets eerder mogelijk zijn , 

 maar toch zouden de sporen ook hier niet op eene enkele rij liggen. 

 Hoe het ook zij, het dier heeft in den stap geloopen, dit is zeker, 

 want de pooten zijn niet uitgegleden ; en niet minder zeker is het dat 

 een dier hetwelk voetzolen van 12 duim lengte had, een schepsel geweest 

 moet zijn van minstens 8 tot 12 voet lengte van den snuit tot den staart. 



Ook de graaf von munster hield deze voetstappen voor reptilenspo- 

 ren, omdat alle zoogdieren met afstaande duimen zooltrcders zijn. 

 Hij noemt de batrachiërs als voorbeelden van reptilen met losse dui- 

 men en met voorpooten die kleiner zijn dan de achterpooten ; de sala- 

 manders als voorbeelden van reptilen die in den* stap loopen; en den 

 kameleon als het eenige voorbeeld van een reptiel dat schnürende loopt. 



Croizet en latjeillard houden deze voetstappen wel voor reptilen- 

 sporen, maar meencn dat de zoogenoemde duim slechts een vleeschachtig 

 aanhangsel zonder nagel is, waardoor het naar buiten gericht zijn ver- 

 klaard wordt. Met groote waarschijnlijkheid behooren zij aan een 

 salamanderachtig dier, daar ook de salamanders vier teenen aan alle 

 ledematen en naakte voetzolen bezitten. 



ï^u de aandacht der geleerde wereld eens op het voorkomen van 

 fossile voetstappen gevestigd was , bleek het weldra dat er op vele 

 plaatsen van Duitschland in zandsteen afdruksels en indruksels van 

 diersporen gevonden werden. Het zou ons hier te lang ophouden , als 

 ik al die vindplaatsen wilde opsommen ; genoeg zij het , dat cotta af- 

 druksels in den bonten zandsteen van Pölzig nabij "Weissenfels gevon- 

 den en beschreven heeft ; dat laspe in den bonten zandsteen bij Gera 

 voetstappen met drie teenen heeft gevonden ; en dat plieningek dier- 

 sporen beschreven heeft, gevonden in den keuperzandsteen van Stutt- 

 gardt. Ook meldde haidinger , in 1841, dat men afdruksels op den 

 Kaï'pathcnzandsteen van Bajutz in Zevenbergen had aangetroffen ; en 

 KOCTi en sciiMiDT beschreven do diersporen die bij Jena in bonten zand- 



