FOSSILE VOETSTAPPEN, 



DOOR 



D'. T. C. WINKLER. 



{Vervolg en slot van hl. 215.) 



In de vorige bladzijden hebben wij eenige voetsporen van heden- 

 daags levende en van enkele voorwereldlijke dieren behandeld , wij wil- 

 len nu overgaan tot de beschouwing van geheel andere indrukselen 

 dan die van schildpadden of van het cheirotherium. 



De aandacht der geleerden was , na alles wat er over de voetstappen 

 van den labyrinthodon gesproken en geschreven was , natuurlijk zeer sterk 

 op voorwereldlijke voetstappen gevestigd, en in het jaar 1839 maakte 

 COTTA in de Naturforscheyide Geselhchaft von Altenburg bekend, dat hij 

 zekere zeer bijzondere op hoef ijzers gelijkende indruksels had gevon- 

 den op den bonten zandsteen bij Polzig in liet Altenburgsche en bij 

 Klein Pörthen in het B,eussische. Geinitz beweerde , dat deze indi"uk- 

 sels geen voetstappen van dieren waren , die geloopen hadden , maar 

 hoogst waarschijnlijk rondom schaaldieren of weekdieren waren gevormd , 

 die op het strand lagen. Immers zij komen zonder eenige orde voor : 

 er is geen schijn van eene reeks te bespeuren , zoo als wij bij andere 

 voetsporen zoo duidelijk waarnemen. Daarom beweert geinitz, dat 

 deze indrukselen ontstaan zijn doordat er zich ecnig slijk ophoopte 

 tegen of rondom de week- en schelpdieren , die op het zeestrand lagen ; 

 vooral meent hij in deze hoefijzervormige afdruksels den vorm te erken- 

 nen van het achtereinde van Chiton, en slaat voor hen Chiton Cottai te 

 noemen. Waar is het, dat men volkomen dergelijke hoefijzervormige 

 gedaanten verkrijgt, als men een afgietsel maakt ^an de binnenzijde der 

 laatste of achterste plaat van een chitonschild. 



Den 14den December 1864 schreef de heer joseph duff het volgende 

 aan den uitgever van de (h'ological Magazine : „Voor eonigen tijd heb ik 

 1866. 1-3 



