230 FOSSILE VOETSTAPPEN. 



overeen met die, welke gemaakt worden door de harde, stompe en hoekige 

 uiteinden van een schaaldierpoot , zoo als wij vinden in de stompe 

 pooten van een grootcn Palinurus of Birgus. Verder is het klaarhlij- 

 kclijk , dat het dier van den Potsdamzandsteen recht vooruit liep op de 

 wijze van de langstaartige en zwaardstaartige kreeften, en niet ter 

 zijde uit , gelijk de kortstaartige krahben onzer stranden. 



De middengroef toont vrij duidelijk aan , vooral hij Proticlmites 

 multi-notatus , dat hij gevormd moet zijn door een staartvormig aan- 

 hangsel , eerder dan door een uitstekende kam of rand op de onder- 

 , vlakte van den romp. 



De stoutste verbeelding voelt hare onmagt als zij het tijdsverloop 

 poogt te bepalen, voorbijgegaan sedert den dag, waarop die schepselen 

 in beweging waren op de zandige stranden van de oudste silurische 

 zee. Wij weten echter , dat , met uitzondering van eenige mikroskopische 

 vormen en van eenige zeer laag georganiseerde schepselen , alle soorten 

 van hoogere dieren eerst ontstaan zijn in een tijdperk, dat geologisch 

 zeer jong is in vergelijking met het silurische tijdvak. De afwijkingen 

 van de levende exemplaren van dierlijke typen worden des te grooter , 

 hoe meer wij in den nacht der tijden teruggaan ; de Archegosaurus en 

 de Ichthjosaurus bewijzen ons zulks voor de klasse der reptilen , gelijk 

 de Pterichthjs en de Coccosteus ons dat voor de klasse der visschen 

 aantoonen. En als de gewervelde type zulke onbegrijpelijk groote wij- 

 zigingen heeft ondergaan gedurende de jura- en devonische tijdvakken , 

 hoe groot moeten dan de veranderingen niet zijn van de gelede type 

 gedurende een tijdperk , dat waarschijnlijk A'crder verwijderd was van 

 het tijdvak der jura, dan dit laatste verwijderd is van onzen tijd? 

 Geen wonder dus , dat er naar alle waarschijnlijkheid geen levende vorm 

 van dieren is, die gelijkheid genoeg heeft met de dieren, die door de 

 Potsdamzandsteenen aangetoond worden , om ons eene juiste voorstelling 

 te kunnen geven van den vorm en het getal der bewegingsorganen en 

 van de wijze van plaatsverandering van den silurischen Frotichmtes. 



Wij hebben gezien , hoeveel moeite het kost om uit enkele fiaauwe 

 voetsporen af te leiden , hoe het dier geweest moet zijn , dat die voet- 

 sporen heeft gemaakt , als wij het dier zelf niet kennen. Gemakkelijk 

 wordt dat, als wij voetsporen vinden, die ons in eens een bekend beeld 

 voor den geest roepen : zoo is het met de voetstappen van vogels , die 



