JFÜSSILE VOETSTAPPEN. 235 



Staten , bekend maakte , dat er op sommige zandsteenplaten aan de Con- 

 necticut-rivier indruk selen gevonden werden , die op vogel voetstappen 

 geleken , en in een brief van den 7den Maart van dat jaar aan dr. uitch- 

 cocK geschreven gaf hij zijne overtuiging te kennen , dat het werkelijk 

 voetstappen van vogels waren. Ook maakte hij afgietsels van die indruk- 

 sels en zond eenigen daarvan in April 1835 aan prof. silliman , den uit- 

 gever van het schoone tijdschrift, als silliman's Journal of Science be- 

 kend. Dr. HiïCHCocK echter, de president van Amhurst College in 

 I^oord- Amerika , maakte het eerst die voetstappen aan de geleerde wereld 

 bekend ; hij beweerde , dat zij eens voortgebragt waren door levende 

 vogels , en gaf hun den naam van OrnithicJinites , zoo als wij boven reeds 

 zagen. 



Wel was het berigt, dat er voetstappen van vogels gevonden waren, die 

 elk een indruksel achtergelaten hadden van 20 duim lang , geschikt om 

 de palacontologische wereld in verbazing te brengen , en wel mogt die 

 bewering door goede redeneringen en bewijzen gesteund worden , zou 

 zij niet met een ongeloovig hoofdschudden ontvangen worden. 



Onder den naam van Ornithichnites giganteus schroomde dr. HiTcncocK 

 echter niet om het feit bekend te maken van het bestaan , gedurende 

 het tijdvak waarin de roode zandsteen van het dal der Connecticut- 

 rivier werd gevormd , van een vogel , die ten minste Adermaal groot er dan 

 een struisvogel geweest moet zijn. De indrukscls volgden elkander met 

 regelmatige tusschenruimten op ; zij waren duidelijk door een regter- en 

 een linkerpoot voortgebragt en kwamen beurtelings voor, terwijl de lin- 

 kerpoot een weinig naar links en de regterpoot een weinig naar regts 

 afweek van een lijn getrokken tusschen de beide reeksen voc'tstai)pen. 

 Elk indruksel vertoont drie teenen , die van voren uitgespreid zijn. De 

 afstand van de toppen der binnenste en buitenste teenen van denzelfden 

 voet is 12 duim. Elke teen eindigt in een korten dikken nagel, 

 die aan den middenteen een weinig naar binnen en aan de buitenteenen 

 een weinig naar buiten gerigt is. Het onderuiteinde van het loop- 

 been , waaraan de teenen verbonden Avaren door een gewricht , rustte 

 op een tweelobbig kussen , dat van achteren opwaarts luUle. De bin- 

 nenste teen vertoont duidelijk twee kootjes , de middenste drie en de 

 buitenste vier. En daar nu bij leAcnde vogels het op een na het laatste 

 lid en het nagellid gewoonlijk zamen slechts een enkel indruksel 

 maken, zoo leidt men daaruit te regt af, dat de teenen vaii dezen 



