238 FOSSILE VOETSTAPPEIsr. 



Dg roode zandsteenlagcn met de beschrevene indruksels beslaan eene 

 oppervlakte van meer dan 40 uren gaans lang en van 1 tot 2i uur 

 gaans breed , in het dal van den Connecticut. Lyell zegt daarvan in 

 zijn Manual of Geology : „I^adat ik deze gesteenten op vele plaatsen 

 onderzocht had , was ik overtaigd , dat zij in ondiep water gevormd 

 waren en voor het grootste gedeelte op het strand eener zee ; dat 

 sommige beddingen van tijd tot tijd boven den waterspiegel opgeheven 

 waren en droog gelegen hadden , terwijl een nieuw afzetsel , uit ge- 

 lijke stoffen bestaande , gevormd werd. Op meer dan 20 plaatsen heeft 

 men reeksen van voetsporen gevonden , verspreid over eene oppervlakte 

 van bijna 20 uren gaans van noord tot zuid , en men vindt hen i-n eene 

 reeks van beddingen, die op sommige plaatsen eene dikte van meer 

 dan 1000 voet hebben, beddingen, die meer dan duizenden van jaren 

 noodig zullen gehad hebben om te ontstaan." 



Ik vrees den lezer te lang bezig te houden door nog meer sporen 

 van voorwereldlijke dieren , die in de aardkorst voor ons onderzoek 

 bewaard gebleven zijn, te bespreken. Er is echter nog veel wat in 

 dit opzigt onze aandacht verdient , maar de mij toegestane ruimte in 

 dit Tijdschrift dwingt mij te eindigen. 



Daarom wil ik slechts nog met een enkel woord spreken over in- 

 druksels door regendroppels en hagelkorrels op vochtige stranden 

 gemaakt, en thans op de gesteenten, uit die stranden ontstaan, voor- 

 komende. Daarom mag ik slechts even wijzen op steenplaten met eene 

 gerimpelde oppervlakte, duidelijk en onmiskenbaar gevormd tijdens 

 die gesteenten nog weeke klei waren, door den golfslag of door het 

 getij of door den wind, die over het drooge strand gierde. Zoo duidelijk 

 zijn die rimpels, zoo gelijk aan die, welke de zee en de wind nog tegen- 

 woordig op onze stranden maken, dat zij door de geologen in stroom- 

 rimpels, windrimpels , golfslagrimpels en getijrimpels onderscheiden 

 worden, en geen mensch is er, die beweren zal , dat de geologen zich 

 daarin bedriegen. Daarom zal ik slechts vlugtig melden, dat men zelfs 

 uit de rigting en de diepte van die regen- en hagelsporcn en water- 

 en windrimpels heeft kunnen nagaan , hoe de wind was tijdens die 

 sporen gevormd werden , of hij den naam van stormwind mogt dragen 

 of dien van een flaauwe bries , enz. 



En nu ten slotte : wat lecren ons die steenplaten met indrukselen en 

 sporen van allerlei aard ? Zij leeren ons , dat voorheen , millioenen 



