252 DE EEEÖTE GROK'DLEGGEES DEE GLETSCHEll-THEOEIE. 



zeer jeugdige de la etve , die met zijnen vader eene reis door het 

 kanton deed. „Nimmer , — zegt hij , — zal ik de overtuiging verge- 

 ten , waarmede venetz ons trachtte te bewijzen , dat in de streek waar 

 hij woonde , er nu op eenige punten gletschers zijn , waar zij vroeger 

 niet waren , en dat er zeer groote geweest waren op plaatsen, waar zij 

 nu niet meer zijn." 



De geologen echter wilden er niets van hooren ; chaepentier zelf , hoe- 

 wel met vEifETZ bevriend , bestreed hem , en de verhandeling des laatsten 

 bleef ongedrukt tot in 1833. In het volgende jaar, 1834, deelde 

 CHAEPENTiEE aan het genootschap zijne eigene waarnemingen mede. Zij 

 hadden zijn vooroordeel tegen de nieuwe theorie dóen zwichten; hij 

 beleed in zijne bestrijding gedwaald te hebben en gaf eene verhandeling 

 over het onderwerp in 1835 in de Annales des mines. Zijn meer volledig 

 geschrift daarover verscheen in 1841. 



Doch nog voordat dit laatste verschenen was , ontving chaepentiee 

 te Bex het bezoek van een jong natuuronderzoeker , die zich reeds door 

 belangrijke werken had bekend gemaakt. Het was agassziz. Deze , 

 overtuigd, dat chaepentiee in eene dwaling vervallen was, komt vijf 

 achtereenvolgende maanden bij hem doorbrengen , zich vleijende dat , 

 wanneer hij met hem het vraagstuk op het terrein zelve onderzocht , 

 het hem gelukken zal chaepentier tot andere gedachten te brengen. 

 Maar het tegendeel had plaats. Ye»"etz had chahpentier bekeerd, 

 CH;VEPEFTiEE bekeerde agassiz. Bekend is zijn in 1840 uitgegeven werk : 

 Etudes sur les glaciers , waaraan trouwens ook zijne vrienden desoe en 

 voGï deel hadden. {Bïblioth. univ. , 1865, ArcJmes , p. 60). 



Hg. 



