262 DE ST. PIETEESBERG BIJ MAASTKICHT. 



zijnen westelijken voet bespeelt. Tnssclien het Maasdal en het Jekerdal 

 breidt zich derhalve de Pietersberg uit met een betrekkelijk langen , 

 maar smallen rug , die een soort van plateau vormt , nabij welks noord- 

 einde het fort St. Pieter gelegen is , dat het aan den noordelijken voet 

 des bergs gelegen Maastricht bestrijkt. 



Behalve het genoemde fort , bevinden zich op den rug des bergs de 

 hoeve Lichtenberg, het kasteel Gaster en de hoeve Le Sart. Langs 

 beide laatstgenoemde heen windt zich de oude weg van Maastricht 

 naar Luik. 



De helling van den Pietersberg is merkelijk steiler dan die der overige 

 hoogten , inzonderheid aan de zijde van het Maasdal. Aan de plaats , 

 genaamd de Roode haan, op ongeveer een half uur afstands van Maas- 

 tricht , vormt hij zelfs een zeer stellen rotswand van omstreeks 60 el 

 hoogte , waaraan de verschillende lagen van het gesteente duidelijker 

 dan elders zigtbaar zijn. 



Om in het inwendige des bergs te komen , heeft men de keuze 

 tusschen een twintigtal ingangen, waaronder omstreeks de helft groo- 

 tere. Eenige daarvan zijn echter thans buiten gebruik. De meeste dezer 

 ingangen, zoowel als de vloer van het geheele stelsel van gangen zelf , 

 zijn op ongeveer 60 ellen boven het vlak der Maas gelegen, zoodat 

 men dus den berg eerst moet bestijgen om daarin binnen te treden. 



De grootste dezer ingangen, geplaatst nagenoeg onder het fort van 

 St. Pieter , aan de westzijde des bergs , vertoont zich als een wijde 

 grot, welker gewelf zich tot ruim 13 el boven den bodem verheft. 

 Vroeger opende deze grot zich aan haar achtereinde in de eigenlijke 

 gangen. Thans echter is de toegang daarheen versperd, omdat er de 

 veiligheid van het fort door bedreigd werd. Yan die grot Avorden ge- 

 deelten gebruikt als bergplaatsen van graan. 



De uitgebreidheid van het stelsel van gangen in het gesteente des 

 bergs, die alle onderling in gemeenschap staan en als het ware eene 

 onderaardsche stad mot tallooze straten vormen , bedraagt drie kwar- 

 tier of een klein uur in de lengterigting , terwijl de breedte op een 

 kwartier tot een klein half uur geschat wordt. De geheele opper- 

 vlakte van het ondermijnde gedeelte des bergs evenaart dus ongeveer 

 die van geheel Amsterdam , en , wat het aantal der zich in allerlei 

 rigtingen kruisende gangen betreft, zoo is dit voorzeker vele malen 

 grooter dan dat der straten in genoemde hoofdstad. Naar men zegt. 



