DE ST. PIETEESBEEG BIJ MAASTEICHÏ. 263 



zoude het niet minder dan 100666 bedragen. Om zich eenigermatc 

 eene voorstelling van dit gangenstelsel te vormen , kan men eenen 

 blik slaan op de bijgevoegde plaat, waarin de platte grond van 

 een klein gedeelte daarvan is afgebeeld naar een plan, in 1842 door 

 den Pranschen ingenieur le blanc ontworpen en door den heer bink- 

 hoest aan zijn werkje toegevoegd. Het valt dadelijk in het oog, dat 

 in het eigenlijk ondermijnde gedeelte de ruimte , door de gangen en 

 die door de overgebleven zuilvormige muren ingenomen, bijna even 

 groot is. Yoorts herkent men aan dit plan reeds eene der eigen- 

 dommelijkheden der laatsten , dat hunne kanten namelijk meestal 

 regthoekig zijn afgesneden. Die gedaante is het eenvoudige gevolg van 

 het gebruik, hetwelk men van den steen tot bouwsteenen maakt. 

 Deze worden regthoekig afgezaagd en zoo kan het ook niet anders, of 

 de overgebleven gedeelten, die men als zuilen tot steun van het gewelf 

 liet staan , moeten eene nagenoeg vierkante of regthoekige gedaante 

 hebben. Een Amsterdamsch koopman , die tevens dichter was , of , 

 indien men liever wil , een vaderlandsch dichter , die tevens koopman 

 was , vergeleek eens de gangen van den Pietersberg bij een theepak- 

 huis , waarin , gelijk men weet , de vierkante kisten laagsgewijs op 

 rijen , hier en daar met doorgangen , tot aan de zoldering opeengestapeld 

 staan. Indien deze vergelijking al niet moge getuigen van eene hooge 

 dichterlijke vlugt , zij is treffend door hare juistheid , te meer omdat 

 op vele plaatsen aan de zich loodregt verheffende kanten der zuilen 

 nog de strepen zigtbaar zijn, welke de plaatsen aanwijzen, waar de 

 steenen zijn afgezaagd en waardoor eene zamenstelling uit regthoekige 

 blokken wordt nagebootst. 



Meestal verheffen zicli de wanden der zuilen regtstandig tot aan de 

 vlakke zoldering der gangen ; hier en daar echter hebben de werklieden 

 langs den top der zuil nog een schuin gedeelte laten staan , hetwelk 

 zich dan als een soort van kapiteel vertoont. De hoogte der zuilen , 

 met andere woorden die der gangen , is eenigermate verschillend-, maai* 

 bedraagt over het algemeen van 5 tot 7 ellen. Op enkele punten , — 

 zoo nabij den ingang bij Slavanten , — is die hoogte aanmerk elijker , 

 van 10 tot 12 ellen. Daar zijn de gangen ook het wijdst, van 4 tot 

 5 ellen. Wat de gewone wijdte der gangen betreft , zoo is deze blijk- 

 baar geregeld geworden door de breedte van het spoor der karren , 

 waarmede de steenen en het gruis worden vervoerd. AVij moeten 



