266 DE ST. PIETEESBEEG BIJ MAASTEICHT. 



evenals men op het hooge gedeelte van Texel tot hetzelfde doel opeen 

 gestapelde plaggen of zoden bezigt , en 3) als gruis , zijnde afval ver- 

 kregen bij de bewerking, dat, op gelijke wijze als elders met kalk of 

 mergel geschiedt , over den grond gestrooid en met de akkeraarde ver- 

 mengd wordt , om deze voor de bebouwing en het kweeken van voedsel- 

 gewassen geschikter te maken. 



Als bouwsteen heeft de steen van den Pietersberg eene geringere 

 waarde dan vele andere hardere gesteenten. Hij is zeer week en biedt 

 dus weinig weerstand. Maar juist uit dien hoofde laat hij zich ook 

 met de grootste gemakkelijkheid bewerken , vooral terwijl hij zich nog 

 in den berg zelven bevindt. De steen is dan zoo week , dat hij zich 

 met een mes snijden laat. Bovendien is hij zeer poreus, hetgeen ten 

 gevolge heeft, dat hij geheel doortrokken is met water. Eerst door 

 drooging aan de lucht erlangt de steen eene genoegzame hardheid om 

 als bouwsteen te worden gebruikt. Daarbij moeten de werklieden zorg 

 dragen de steenen aan ééne zijde te merken , opdat zij later bij het 

 gebruik juist zoo op elkander kunnen gestapeld worden, dat elke steen 

 weder in die stelling komt , welke hij ook in den berg innam. Het 

 gesteente is namelijk zamengesteld uit zeer dunne laagjes, die op elk- 

 ander rusten. "Worden nu de steenen niet met hunne onder- en 

 bovenvlakken , maar met hunne zijkanten op elkander gelegd , dan 

 doet de drukking die laagjes uiteen wijken en het daarmede opge- 

 trokken gebouw zoude gevaar loopen van in te storten. Het is het- 

 zelfde verschijnsel , als dat hetwelk gebeuren zoude , indien men onin- 

 gebonden boeken , met de randen hunner bladeren naar boven gekeerd , 

 opeenstapelde. 



Er bestaat overigens nog verschil in de mate van hardheid en vast- 

 heid der steenen , die uit onderscheiden gedeelten des Pietersbergs wor- 

 den verkregen , alsmede tusschen deze en die van andere groeven , welke 

 op verscheidene andere punten ten oosten en ten zuidwesten van Maas- 

 tricht in een overigens gelijk gesteente bestaan. Die van Valkenburg 

 en Sibbe worden het hoogst geschat. Ook heeft men van de poreus- 

 heid van het gesteente op eene eigendommelijke wijze gebruik gemaakt 

 om het beter bestand te doen zijn tegen den schadelijken invloed van 

 het weder. Men laat het namelijk , na bewerkt en gedroogd te zijn , 

 doortrekken met lijnolie. Dit wordt inzonderheid toegepast op bouw- 

 kunstige versiersels, die, juist wegens de gemakkelijke snijbaarheid 



