DE TOEKOMST DER NOOEDPOOLTOGTEN. 281 



de Enterprize en de Endeavour , die zeven meters lang waren en elk veer- 

 tien man konden bevatten. Met deze sloepen dacht hij over het ijs voor- 

 waarts te komen. Den 19den April 1827 wierp de korvet het anker in de 

 haven van Hammerfest. Parrt voorzag er zich van die lange houten 

 schaatsen , met welke de Lappen gedurende den winter over de sneeuw 

 loopen. Den 29sten April vertrok de Secla uit de groote golf, in wier boe- 

 zem Hammerfest gelegen is , en zeilde naar het noorden. Den 5den Mei 

 ontmoette hij de eerste drijvende ijsschotsen en den 7den drong hij door een 

 uitgestrekte bank van drijfijs. Maar verder op was de zee vrij en alleen 

 bedekt met eene dunne versche ij slaag, die de steven van het schip ge- 

 makkelijk verbrak. Sedert het vertrek van Hammerfest was het weder 

 betrokken en sneeuwachtig geweest en de thermometer hield zich tus- 

 schen — 7° en — 9° C. , den 12den Mei wees hij nul aan. Eiders en 

 andere vogels naderden het schip , dat dwars door de straat van het 

 Prins-Charles-eiland voer. Den 14den Mei voer de Secla de baai van Mag- 

 dalena voorbij en stond eene hevige windvlaag door midden tusschen drij- 

 vende ijsschotsen in het gezigt van de kaap Hackluijt. Den 19den Mei 

 werd het schip door vaste ijsschotsen bezet en zoo door dezen gedrukt , 

 dat het ernstig gevaar geloopen zou hebben , indien het minder sterk 

 gebouwd ware. Drie dagen later vertoonden zich eenige openingen in 

 de ijsbank ; maar de wind was zoo zwak , dat het schip onbewegelijk 

 op zijne plaats moest blijven. Deze staat van zaken duurde tot den 3den 

 Junij , in weerwil van alle pogingen om het schip vrij te krijgen van de 

 ijsmassas , die het belegerden. Om middernacht hield echter het ijs plot- 

 selijk op het schip zoo naauw in te sluiten en het dreef snel naar het 

 oosten , zonder echter het land te kunnen naderen. Boven van de masten 

 bemerkte men twee of drie ijsvrije ruimten ten noorden van de Yerlegen 

 hoek (Cape Lointain). Dit gezigt deed de hoop herleven ; maar paeey 

 betreurde het, dat het beste jaargetijde reeds was aangevangen, eer hij 

 nog een voet op de groote ijsbank gezet had. Een naauw kanaal had 

 zich in het ijs geopend ; paert ging met een sloep aan land in de 

 Halve-maans- of Musselbaai en merkte op , dat hij daar zijn schip niet in 

 veilige haven kon brengen. Hij zag echter met genoegen , dat het strand 

 bedekt was met een menigte drijfhout , pijn- en denneboomen , waarvan 

 velen nog van hunne wortels waren voorzien. Hij bemerkte ook , dat 

 beeken van de naburige hoogten afstroomden en dat het land met talrijke 

 waterpoelen was bezaaid. Er vertoonden zich verscheidene rendieren , 



