284 DE TOEKOMST DEE NOOKDPOOLTOGTEN. 



de eerste maal zag men de zon weder schijnen ; maar de officieren ont- 

 dekten met schrik , dat de breedte slechts 81° 23' was; in vier dagen waren 

 zij dus niet meer dan 14 kilometers in noordelijke rigting voortgegaan. 

 Den 30sten Junij verduisterde een digte sneeuw den hemel en men ont- 

 moette zulke steile ijsbergen, dat men voor de twee sloepen met de bijl 

 een weg moest banen. Bovendien waren de plassen van zoet water zoo 

 uitgebreid , dat men ze bij voorkeur te scheep overstak. Toen de wind 

 sterker werd, scheurden de ijsvelden vaneen en men kon met de sloepen 

 5 mijlen (9300 meters) naar het noorden vooruit komen door een zeer 

 bogtig kanaal. Men zag nog meeuwen en sommige zeehonden. Den Isten 

 Junij des morgens sneeuwde het ook en de reizigers hadden moeite van 

 de drijvende ijsschots af te komen, waarop zij den nacht hadden door- 

 gebragt: in zulk eene sterke beweging waren de ijsmassa's, die hen om- 

 ringden. Na eenige te zijn overgestoken , vonden zij op nieuw eene 

 betrekkelijk vrije zee, vervolgens eene meer effene ijsvlakte dan te voren, 

 maar bedekt met eene laag van zachte sneeuw van dertig duimen dikte , 

 die den gang zeer moeijelijk maakte. r/Wij waren altijd vooruit," zegt 

 PAUEY , „ de luitenant eoss en ik , om den weg te verkennen. Als wij aan 

 het uiterste einde van een ijsveld of op eene moeijelijke plaats gekomen 

 waren , klommen wij op eene hoogte van 5 tot 8 meters om den omtrek 

 te overzien. Greene uitdrukking kan een denkbeeld geven van het droevig 

 schouwspel , dat zich aan ons voordeed : niets dan ijs en lucht , en dik- 

 wijls nog was het gezigt van den hemel onder dikke mist verborgen. Een 

 ijsschots van vreemde gedaante, een vogel, die voorbij vloog , waren dan 

 ook een belangwekkend verschijnsel. Als wij dan van verre de twee kleine 

 sloepen bemerkten en onze manschappen , die een ijsheuvel met de sleden, 

 die zij achter zich aansleepten , omtrokken , verheugde ons dit gezigt en 

 zoodra hun stem zich deed hooren , scheen het ons toe , dat deze stomme 

 woestenijen iets van hunne verschrikking hadden verloren. Als de mannen 

 zich weder bij ons gevoegd hadden , keerden wij met hen naar de sloepen 

 terug om ze te helpen voortgaan , de officieren spanden er zich met de 

 matrozen voor. Op zulk eene wijze gingen wij negen van de tienmalen 

 vooruit en zelfs in het begin waren wij verpligt drie reizen te maken om 

 ons geheel materiaal over te brengen , dat wil zeggen , vij finalen denzelf- 

 den weg af te leggen. Den 2den Julij des middags toekende de thermometer 

 1°,7 in de schaduw en 8'',3 in de zon , in weerwil van een dikken mist, 

 maar wij waren zoo verblind door de weerkaatsing van het licht , dat wij 



