DE TOEKOMST DER NOORDPOOLTOGTEN. 285 



verpligt waren stil te houden. Onder den invloed van de warmte , was de 

 sneeuw week geworden en wij moesten ons allen voor ééne van de sloepen 

 spannen om ze in beweging te brengen. De gesmolten sneeuw bad groote 

 waterplassen zonder diepte doen ontstaan , door welke wij de sloepen 

 moesten been slepen , met ijzig water tot aan de knieën. Wij vorderden 

 geen 100 meters in één uur." 



Na zulke vermoeijende dagen veroorloofden paeey en zijne reisgenoo- 

 ten zicb bet genot van eene warme soep en van gebraden vleescb van 

 eenige vogels , die zij op bun togt gedood badden. Docb de staat van 

 bet ijs verbeterde niet. Het waren altijd dezelfde moeijelijkbeden en een 

 bijna gedurig slecbt weder. Den 13den Julij bad men de breedte van 82' 17' 

 bereikt , de temperatuur der lucbt was 2", 2 en men zag een soort van 

 meeuw , door eoss te Arlagnuk in bet noorden van Amerika ontdekt, 

 dien eichaedson den naam van Larus Rossii bad gegeven. Boven op een 

 ijsbeuvel zag paeet , in eene korte tusschenpoos , dat de bemel belder 

 bleef, niets in bet noorden , dan die opboopingen van verbrokkeld ijs , die 

 zoo moeijelijk waren door te worstelen. Hij begon te vreezen , dat bij 

 nooit die vaste en zamenhangende ij sbank zou ontmoeten, van welke de 

 goede uitslag zijner onderneming afbing. Intusscben wanboopte hij nog 

 niet. Den 14den had men na een arbeid van elf uren slechts 3 mijlen 

 (5550 meters) gewonnen. Een witte beer werd gewond , maar ontsnapte 

 tot levendige teleurstelling van allen , want de levensmiddelen begonnen 

 uitgeput te worden. Een overvloedige en onafgebroken regen , zooals 

 PAEEY er nooit een in de noordpool-streken gezien had , viel eenentwintig 

 uren achtereen. Den I7den werd bet weder schoon en de thermometer 

 klom tot 4^,4 in de schaduw en 10^,0 in de zon. Dit zijn de hoogste 

 temperaturen , die gedurende deze reis zijn waargenomen. Het ijs was 

 zoo verbrokkeld , dat de sloepen alle 30 of 40 meters als brug gebruikt 

 moesten worden om van de eene schots op de andere over te gaan. De 

 hoogte der zon , te middernacht waargenomen , wees eene breedte van 

 82° 32' aan. Het volk begon vermoeid te worden en het vleescb van een 

 zeehond, welks gezigt en reuk onder andere omstandigheden walging 

 verwekt zouden hebben , werd nu als eene lekkernij beschouwd. In weer- 

 wil van de groene sluijers en de brillen met groene glazen, waren de oogen 

 van verscheidene officieren en matrozen aangedaan door den glans van de 

 door de sneeuw weerkaatste zonnestralen. 



Trots al deze hindernissen altijd voorwaarts naar het noorden stre- 



