296 DE ST. PIETERSBERG BIJ MAA.STEICHT. 



digen tijd te doen reiken. De hoogst georganiseerde vormen hebben 

 het kortstondigst bestaan , niet als individu's , maar als soort. Trouwens 

 het zijn ook deze , die , juist door hunne zamengesteldheid , de meeste 

 bijzonderheden aanbieden , waaraan soortskenmerken ontleend kunnen 

 worden. Met het aantal der waarneembare kenmerken vermeerdert ook 

 de kans , dat , door den invloed van uitwendige omstandigheden of op 

 eenigerhande andere wijze , daarin wijzigingen ontstaan , groot genoeg 

 om daarop de aanneming eener nieuwe soort te gronden. Dit mag men 

 nimmer vergeten , gelijk wel eens gedaan wordt door hen , die uit dit 

 langdurig onveranderd voortbestaan der lagere vormen van georganiseerde 

 wezens het voorbarig besluit trekken, dat er nimmer eene ontwikkeling 

 van hoogere wezens uit lagere heeft plaats gegrepen en dat alle soorten 

 elk voor zich geschapen zijn. Doch ik mag over dit sedert eenigen tijd 

 zoo veel besproken thema thans hier niet uitwijden , maar wijs liever 

 op eene tweede bijzonderheid , welke zich aan ons aanbiedt , bij de 

 beschouwing der ondergegane dierenwereld , die eenmaal de zee bevolkte 

 waar zich thans de Pietersberg verheft. De fauna , waarvan de over- 

 blijfsels in dien berg en den naburigen bodem bedolven liggen , was 

 veel soortenrijker dan die der zee , welke tegenwoordig onze vaderlandsche 

 kust bespeelt. Zoo treffen wij daarin van de afdeeling der Lamellibran- 

 chien of Plaatkieuwige weekdieren , waartoe b.v. de oesters en mosselen 

 behooren , 86 soorten aan , terwijl dat der thans langs onze stranden 

 levende niet meer dan 56 bedraagt. Van Echiniden of Zee-egels be- 

 zitten wij thans 7 soorten ; in de tufkrijt-zee hielden er zich een 40-tal 

 op. Enkele afdeelingen , zooals die der Brachiopoden en Crinoiden , zijn 

 geheel uit onze zee verdwenen. Om eene zeefauna te vinden , die in 

 verscheidenheid van vormen met de hier begravene wedijveren kan , 

 moeten wij ons naar de eilanden begeven , welke in of nabij de keer- 

 kringszeeën gelegen zijn. 



Ook nog andere bijzonderheden bevestigen zulks. Er leeft in de zee 

 rondom de Moluksche eilanden een merkwaardig schelpdier, dat den 

 naam van Nautilus pompilius draagt. Het is het eenige van zijne orde 

 (die der vierkieuwige Cephalopoden) , dat thans nog op aarde voorkomt , 

 ofschoon die orde eenmaal door talrijke soorten en geslachten is verte- 

 genwoordigd geworden. Welnu , in den Pietersberg zijn de ten decle 

 wel bewaarde schelpen aanwezig van vier of vijf soorten , die niet alleen 

 tot dezelfde orde , maar tot hetzelfde geslacht behooren en derhalve 



