DE ST, PIETEKSBERG BIJ MAASTRICHT. 299 



warmere zeeën levende soorten , is het anders gelegen met een ander 

 dier, dat tot de orde der Hagedissen behoort en waarvan de mede vrij 

 talrijke in den Pietersberg en elders in het Limburgsche tufkrijt gevon- 

 den overblijfsels ons het toenmalig bestaan van een reusachtig dier doen 

 kennen , dat in de hedendaagsche schepping geene dan ver verwijderde 

 verwanten bezit. 



Het is thans eene eeuw geleden, namelijk in 1766, dat in den Pie- 

 tersberg, op eene diepte van 180 voet onder den grond, de eerste over- 

 blijfsels gevonden werden van het merkwaardig dier , dat later den naam 

 van Mosasaurus , d. i. van Maashagedis , heeft ontvangen. Zij werden 

 aangekocht door den toen te Maastricht wonenden luitenant-kolonel 

 DROTJiN. Onder anderen behoorde daartoe een groot steenblok met een 

 deel der kaken van het dier. Later, in 1784, stond hij dit af aan 

 teyler's museum , waarvan het nog een der sieraden is. Ook p. camper 

 wist omstreeks denzelfden tijd eenige der opgedolven beenstukken magtig 

 te worden , welke thans almede deel uitmaken van hetzelfde museum. 



Doch de belangrijkste ontdekking geschiedde eenige jaren later , in 

 1780^). Eenige werklieden, die bezig waren met steenen uit den St. 

 Pietersberg te halen , ontdekten op ongeveer 500 schreden van den 

 grooten ingang en 6 voeten hoogte in den gang , waarin zij bezig waren 

 te werken , de overblijfsels van een groot dier , besloten in het gesteente. 

 Zij gingen dadelijk daarvan kennis geven aan dr. hoffmais"]^ , die chi- 

 rurgijn , mj zouden thans zeggen officier van gezondheid , bij de bezet- 

 ting was. Eeeds sedert eenen geruimen tijd was deze bezig eene 

 verzameling van versteeningen des bergs aan te leggen , en , daar de 

 werklieden wisten , dat hij die goed betaalde , zoo waren zij gewoon 

 hem te waarschuwen , telkens wanneer een wel bewaard voorwerp ge- 

 vonden was. Hoffmann snelde dadelijk naar den berg. Men kan zich 

 zijne gelukkige verbazing voorstellen , toen hij daar stond voor den 

 wand des gangs en daarin den nog bijna geheel bewaarden , meer dan 

 4 voeten langen kop van hetzelfde reusachtige dier ontwaarde , waarvan 



') Er is eenige onzekerheid omtrent het jaar, waarin deze ontdekking plaats 

 greep. Faujas de st. fond {Histoirc naturelle de la montngne de Si. Pierre , p. 59) 

 noemt in zijnen tekst het jaar 1770, terwijl op de gegraveerde plaat, uaarin de gevon- 

 den kop is afgebeeld, het jaartal 1780 vermeld wordt. Laatstgenoemd jaartal wordt ook 

 genoemd door cuvier {Osscme)its J'ossiles , 5""' Vol, 2'"« Part. , p. 382) , die waarschijn- 

 lijk nog wel gelegenheid zal gehad hebben daarvan met zekerheid onderrigt te zijn. 



