314 NASCHKIFI. 



twee Hgchaamsdeelen , b.v. zooals onze correspondent uit Aardenburg, 

 twee handen tegen elkaar wrijft. Behalve door de bovengenoemde 

 oorzaak , wordt namelijk het optreden dier verschijnselen hierbij nog op 

 zoo mogelijk meer afdoende wijze belet , doordat twee ligchamen zoo 

 gelijksoortig als twee handen van denzelfden persoon door wrijving 

 tegen elkaar geene elektriciteit opwekken. Iets anders is het , wanneer 

 men met de binnenzijde van de eene hand de rugzij de van de andere 

 meer streelt dan wrijft. Dan kunnen daardoor de haartjes, die zich bij 

 vele menschen op die rugzijde bevinden, geëlektriseerd worden en, in 

 gunstige omstandigheden , kan de zoo opgewekte elektriciteit aan een 

 gevoeligen elektroskoop bemerkbaar zijn. Maar tot vonken zal men 

 't hierbij wel nooit brengen. 



Iemand trekke bij zeer drooge lucht en drooge huid een wollen of 

 zijden kous uit. Wol en zijde zijn onder deze voor de elektriciteit 

 uiterst gunstige omstandigheden zoogenaamde niet-geleiders , dat is , zij 

 geleiden de E. slecht genoeg om eene ophooping daarvan op eenig deel 

 hunner oppervlakte toe te laten , al zijn zij ook op eenige plaats met 

 den grond afleidend verbonden. JiTu wordt de zijde of wol door de 

 wrijving negatief en de huid positief geëlektriseerd en tusschen die beide 

 kunnen nu duidelijk knetterende en in duisternis met het gewone vuur- 

 verschijnsel zig"^bare vonkjes ontstaan. 



Iemand kamme .... maar ik durf van het geduld der lezers van 

 dit Album niet meer vergen. Laat ik dus liever het noodzakelijk iet 

 wat breede terrein der bijzondere gevallen verlaten en in 't algemeen 

 nog dit zeggen. Iedereen , die in de zaak belang stelt , ga de berigten 

 aangaande elektriciteits-ontwikkeling in het menschelijk ligchaam , gelijk 

 men die in vele en velerlei boeken en tijdschriften vindt , oplettend na. 

 In 't licht van het boven ontwikkelde , zullen hem dan een aantal 

 daarvan volkomen verklaarbaar voorkomen. Andere daarentegen zal hij , 

 om de blijkbare halfheid en onvolkomenheid der beschrijvingen , met 

 een vraagteeken , enkele zelfs misschien om de blijkbare dwaasheden 

 en tegenstrijdigheden , die er in voorkomen , met een uitroepingsteeken 

 merken. 



Deze laatste worden door de eerste niet geloof baarder , even zoo min 

 als zij aan de geloofbaarheid van deze afbreuk doen. Men moet de 

 beide soorten maar van elkaar weten te onderscheiden. 



