HERSENEN EN SCHEDEL. 339 



omstandigheid , dat de wanden des schedels gevormd worden door platte 

 en betrekkelijk dunne beenderen , wier binnenvlakte nagenoeg evenwij- 

 dig is aan de buitenvlakte , — dan volgt daaruit , dat de grootte des sche- 

 dels moet overeenkomen met de grootte der hersenen , daar afgerekend 

 de dikte der schedelbeenderen en die der vliezen , die de hersenen zelve 

 omgeven ; en dat men , twee schedels met elkander vergelijkende en den 

 omvang van den eenen grooter vindende dan dien des anderen , daaruit 

 met tamelijke zekerheid kan opmaken , dat in den eersten grootere her- 

 senen bevat zijn of bevat zijn geweest , dan in deii anderen. Het eenige 

 Avat hier bij zeer kleine verschillen zou kunnen bedriegen , is de onge- 

 lijke dikte der schedelbeenderen ; een iets grootere schedel zou zulke 

 dikke beenwanden kunnen bezitten , dat de inhoud er van inderdaad 

 niet grooter was dan die van den anderen , uitwendig iets kleineren. Doch 

 de gevallen , waarbij men zich om deze reden op ecne grove wijze 

 zou kunnen bedriegen , zijn zeldzaam. 



Om dezelfde reden , waarom de betrekkelijke grootte des schedels in 

 den regel den betrekkelijken omvang der hersenen leert kennen , moet 

 ook de vorm des schedels , althans in algemeene trekken , overeenkomen 

 met den vorm der hersenen. Vindt men dus een schedel met een hoog 

 en breed voorhoofd , dan kan men daaruit opmaken , dat aan de groote 

 hersenen , die daarin bevat zijn of waren , het voorste gedeelte of de 

 voorste kwabben, zoo als men ze noemt, sterk ontwikkeld zijn of geweest 

 zijn. Een smalle en van achteren naar voren verlengde schedel , — een 

 breede , kort ovale , — een met een liooge , — een andere met een vlakke , 

 weinig gewelfde kruin wijzen op groote hersenen van verschillenden vorm. 

 Men moet slechts zorgen , dat men in de eerste plaats zich tot den 

 algemeenen vorm bepaalt en zijne gevolgtrekkingen niet in te kleine 

 bijzonderheden voortzet, omdat plaatselijke verhevenheden op de uitwen- 

 dige vlakte des schedels niet altijd beantwoorden aan daaronder gele- 

 gene verhevenheden der hersenen ; — en in de tweede plaats , dat 

 men gcene verhevenheden des schedels mede in rekening breng-t , die 

 eigenlijk met den schedel als hersenbekleedsel niets te maken hebben , 

 zooals b.v. de vaak zeer uitpuilende voorhoofdboezems. 



Ziet daar de eenvoudigste beginselen van de symboliek des schedels. 

 Het behoeft naauwelijks aangetoond te worden , dat men hier reeds de 

 algemeene elementen voor eene cranioscopie in handen heeft. Men kan 

 nu door meting des schedels en van de afdeelingen, waarin men liaar 



00* 



