;544 HERSEXEI^ EX SCHEDEL. 



verzocht om eerst de schedels te onderzoeken en daarna den aard der 

 ziekte te raden , had gall niets meer te zeggen. 



Gall bezocht daarna de gevangenis Bicêtre , waarin toen de veroor- 

 deekle misdadigers waren opgesloten. Eene zijner pretentiën was , dat 

 hij door het onderzoek des schedels de verkeerde neigingen van iederen 

 misdadiger kon ontdekken. Gtall stelde aan paeiset , die geneesheer van 

 Bicêtre was , voor , om eenige misdadigers phrenologisch te onderzoeken , 

 en PAEISET noodigdc daarop gall uit met hem te komen dejeunercn ; 

 daarna zon men het onderzoek beginnen. Gall kwam op den bepaalden 

 tijd en partset stelde voor om , in afwachting van het ontbijt , vooreerst 

 een aantal ziekenoppassers te onderzoeken. Gall onderzocht ze en ver- 

 klaarde , dat hunne schedels niets bijzonders opleverden. Men dejeu- 

 neerde , en gall verzocht toen om met het onderzoek der misdadigers 

 aan te vangen. „Dat onderzoek", antwoordde paeiset, „is reeds ge- 

 schied ; de lieden , die gij onderzocht hebt , waren als ziekenoppassers 

 verkleede misdadigers van de ergste soort." 



Na gall's dood is zijne verzameling aangekocht door het Muséum 

 d'histoire naturelle. In deze verzameling ziet men o. a. drie fragmenten van 

 schedels , het cene , volgens den catalogus , toebehoord hebbende aan een 

 toonkunstenaar , het andere aan eene barones , die zich in een aanval 

 van vreesachtige monomanie om het leven gcbragt had , het derde aan 

 een koopman , die door liefde krankzinnig was geworden. Het eerste 

 vertoont den knobbel van den aanleg tot muziek , het tweede van het 

 orgaan der omzigtigheid , het derde van dat der verliefdheid. Leueet 

 heeft deze drie schedelfragmenten onderzocht en bevonden , dat zij ge- 

 deelten zijn van één en hetzelfde hoofd en dat zij , met elkander ver- 

 eenigd , één zeer schoonen mannelijken schedel uitmaken ! 



Nog een verhaal van dien aard. Magenbie bewaarde met veel eerbied 

 de hersenen van den beroemden laplace. SprEZHEiM , de medewerker en 

 vriend van gall , -wamschte die te zien. Om den weinig minder dan 

 gall beroemden phrenoloog op de proef te stellen , zette magendie hem 

 de hersenen van een onnoozelen voor , en spuezheim liet niet na , met 

 het meeste enthusiasme de hersenen van den idioot te bewonderen ! 



Maar lioe is het dan met de meerdere of mindere gegrondheid van 

 gall's theorie gelegen ? Op deze vraag kan een kort antwoord worden 

 gegeven : „de theorie van gall berust op eene aaneenschakeling van 

 dwalingen." Vooreerst neemt liij de (jamche hersenmassa aan als stoflFe- 



