358 DE TOEKOMST DER üfOOEDPOOLTOöTEN. 



Zoodanig zijn de bronnen , die Spitsbergen zou aanbieden aan scheeps- 

 volk , dat genoodzaakt werd er den winter door te brengen , en deze 

 overwintering , vergeleken met die van ross , parry , mac oltjre , kane 

 en andere zeevaarders , uitgezonden om franklin op te sporen , zou be- 

 trekkelijk even verdragelijk zijn , als de winter van St. Petersburg 

 vergeleken met dien van Spitsbergen. 



Al deze redenen pleiten zeer ten gunste van eene expeditie door 

 de zeeën van Spitsbergen, zoo men er ooit in slagen zal de noordpool 

 te bereiken. 



III. 



Hoeveel er ook ten voordecle van eene noordpoolreis van Spitsbergen 

 uit gezegd kan worden, zoo ontbreekt bet ecbter niet aan geleerde en 

 beroemde mannen , die de voorkeur geven aan eene gemengde expeditie 

 te zee en te land , uitgaande van Smitbsund , het noordelijkste punt , 

 dat tot hiertoe aan de westkust van Groenland is bereikt. Wij willen 

 nu ook op dit terrein nader onze aandacht vestigen. 



Men weet , dat de kapitein franklin , een van de eerste navorschers 

 der noordpoolzeeën en landen, in 1845 het zegel op zijne ontdekkingen 

 wilde zetten door eindelijk het bestaan van den noordwestelijken door- 

 togt te bewijzen , die naar alle waarschijnlijkheid de zee van Baffin met 

 den stillen Oceaan moest verbinden. Hij was toen 69 jaren oud , maar 

 indien zijne ervaring die van een oud zeeman was , zijn vurige ijver 

 was die eens jongelings. Twee schepen, de Erebus en de Terror, die 

 JAMES ROSS naar de zuidpool gebragt hadden , werden ter zijner beschik- 

 king gesteld. De Terror stond onder bevel van den kapitein crozier, 

 de reisgenoot van parry en van james ross , en alle luitenants , onder- 

 officieren en matrozen waren met de meeste zorgvuldigheid gekozen. 

 De expeditie ging den 19 Mei 1845 onder zeil. Tegen het einde van 

 Julij spraken de kapiteins walvischvaarders martin en danott met 

 FRANKLiN ; dc boido schepen bevonden zich toen in de baai van Melville 

 op de kusten van Groenland ; de gezondheidstoestand en de gezindheid 

 der bemanning waren uitnemend. Dit waren de laatste berigten, die 

 tot de admiraliteit zijn overgekomen. 



Het einde van 1845 en het begin van 1846 verliepen, zonder dat 



