DE TOEKOMST DER NOORDPOOLTOGTEN. 367 



van den kapitein osboen te ondersteunen , en de admiraal sir edwaed 

 BELCHER, de kommandant van het eskader der Noordpoolzeeën in 1852, 

 voegde er bij , dat hij den 20sten Mei op 78° 10' breedte op de eilanden 

 van Smith-Sund sporen en hoornen van rendieren had gevonden , als- 

 mede vogels , die zich naar de volle zee rigtten. Het ijs was overal 

 in beweging en echter heeft het losgaan van het ijs zuidelijker in Barrow- 

 straat nooit plaats voor het einde van Augustus. Het zeeijs heeft in 

 de poolzeeën de overhand , eene gunstige omstandigheid voor de slede- 

 vaarten. 



De kapitein inglefield , kommandant van de Phoenix in 1853 en 

 1854 , getuigt van zijne zijde , dat hij insgelijks in het noorden van 

 Smith-Sund , zoover als het gezigt reikte , een ijsvrije zee heeft gevon- 

 den. Hij hield het daarom voor mogelijk om met een schip of met 

 sloepen de l^oordpool te bereiken. Eindelijk verklaart de kapitein 

 RiCHAEDS , een reisgenoot van osboen , dat hij , evenals zijn vriend , ge- 

 reed is om naar de poolstreken terug te keeren en evenals deze , weet 

 hij , dat men , wat de matrozen betreft , ruime keuze zoude hebben 

 tusschen de talrijke vrijwilligers , die zich bij de eerste oproeping met 

 vreugde zouden aanbieden. 



De heer john lubbock , voorzitter van het Ethnographisch Genootschap , 

 maakte opmerkzaam op het belang , dat in het bestuderen der Eskimoos 

 gelegen is , wier rudimentaire beschaving nabij moet komen aan die van 

 de bewoners der paalbouwdorpen in Zwitserland, der holbewoners van 

 Perigord of der oude strandbevolkingen van Denemarken. De kapitein 

 HAMiLTOi^ , MARCKHEM en lord DUPFEEiN , alle drie met de noordpool- 

 streken bekend, ondersteunden met al hunne krachten het voorstel van 

 den kapitein osborn , en d'donnet , die in 1850 en 1851 aan de expeditie 

 van den kapitein aijstin verbonden was, verhaalt, dat hij gedurende 

 twintig maanden slechts één man , van koude gestorven , verloren had 

 op een getal van 180, die welvarende terugkeerden. 



De diepe overtuiging en de erkende bevoegdheid van den kapitein 

 OSBORN hadden de stemmen der vergadering geheel aan zijne zijde ge- 

 bragt. Een weinig later werden er echter twijfelingen tegen geopperd. 

 Dr. PETERMAN deed in een brief aan den voorzitter , sir roderick mür- 

 CHisoisr , de bewijzen gelden , die wij boven hebben aangevoerd , ten 

 gunste van eene expeditie langs de oostelijke kusten van Spitsbergen , 

 en in de zitting; van den 27sten Maart 18G5 verklaarden zich vele 



