WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. O 



Museum van Natuurlijke historie te Parijs de geboorte van AxolotPs had 

 plaats gehad en eindigden met de woorden: »de laatste twijfel, dat de 

 Axolotl een volkomen ontwikkeld dier en geen larve is , is hierdoor weg- 

 genomen." 



Thans echter heeft dumékil aan de Fransche Akademie , in hare verga- 

 dering van 6 November j.1. , eene mededeeling gedaan, welke in deze 

 zaak een geheel nieuw gezigtspunt opent. Gedurende de eerste zes maan- 

 den , na de geboorte , had er niets bijzonders plaats. De jonge dieren ont- 

 wikkelden zich op volkomen dezelfde wijze als de watersalamanders. Zij 

 bereikten eene grootte van 21 centimeters , d. i. nagenoeg gelijk aan die 

 hunner ouders , welke 25 centimeters is. Toen echter had er eene veran- 

 dering plaats. De uitwendige kieuwen begonnen zich te verkorten en ver- 

 dwenen eindelijk geheel, op drie zeer kleine knobbeltjes na; de kop nam 

 in breedte af, de vliezige kammen op den rug en den staart verdwenen en 

 het tot dusverre zwarte ligchaam werd geel gevlekt. 



Deze veranderingen zijn waargenomen aan vier individu's. De ouders , 

 die sedert Januarij 1864 in het bezit van het Museum zijn , hebben daar- 

 entegen geen de minste verandering ondergaan. Zij zijn alleen iets grooter 

 geworden. 



Dat aan de uitwendige veranderingen van den kieuwstoestel ook dergelijke 

 inwendige beantwoorden , bleek bij het onderzoek van een der voorwerpen. 

 Van de vier kieuwbogen zijn er drie verdwenen , en slechts de buitenste is 

 overgebleven , die tot een tongbeenshoorn is geworden. Ook de overige 

 deelen van het tongbeen hebben zich ontwikkeld , op eene dergelijke wijze 

 als zulks bij Tritons , die de kieuwen verliezen , het geval is. Het lig- 

 chaam der wervels is aan zijne beide vlakten , vooral de voorste , minder 

 hol geworden. 



Ziedaar de feiten, waarbij zich welligt later nog andere zullen voegen, 

 wanneer de metamorphose nog verder voortgaat. 



Zij zijn trouwens reeds nu opmerkelijk genoeg. De boven uitgesproken 

 gevolgtrekking , dat de Axolotl , hoewel uitwendige kieuwen hebbende , 

 een volkomen ontwikkeld dier is , omdat hij zich voortplant , wordt daar- 

 door weder aan het wankelen gebragt. Duméeil herinnert hierbij eene 

 waarneming van de filippi (Archioio per la Zoölo<jia , II , p. 206) , die bg 

 nog uitwendige kieuwen bezittende Triton-larven rijpe eyeren en sperma- 

 tozoïden vond. 



Wat echter mag dan de oorzaak zijn , dat de uit Mexico naar Parijs 

 overgebragte Axolotl's , die daar nu sedert twee jaren leven , geheel den 

 oorspronkelijken vorm hebben behouden, terwijl daarentegen hunne jongen 

 door verdere metamorphose zich hooger ontwikkeld hebben? Hg. 



