WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. O 



Tijdschrift der Vereeniging , 6de serie , dl. II , bl. 470 en dl. III , bl. 148). 

 Hij vertoonde monsters veen, verzameld door den kapitein h. t. meijeb, 

 bij eene putboring te Siak aan Sumatra's noordkust, uit eene door klei 

 overdekte veenlaag op ongeveer 2 Ned. el diepte. Voorts herinnerde hij 

 de vroeger reeds door den kontroleur kambaldo te Djoeglangan in de 

 residentie Bezoekie (Oost- Java) gevonden veenlaag en voegt er bij , dat 

 het hem en den heer edeling gebleken is , dat nabij Pondok-Tjempaka , 

 ten Z. O. van Meester-Cornelis , op ongeveer 100 voet boven het zeevlak 

 almede eene kleine veenlaag bestaat. Hg. 



Melselspecie der ouden. — De heer w. clakke bragt van eene reis in het 

 Oosten uit Egypte , Griekenland en Rome eenige oude metselspeciën 

 mede , die door dr. w. wallage geanalyseerd werden. Deze geeft daarvan 

 berigt in de Chemical N'ews, April 1865. Wij stippen daaruit het vol- 

 gende aan. 



De nietselspecie der Cheopspyramide bestond vermoedelijk enkel uit ge- 

 brande gyps , vermengd met gebranden kalk en korrels van gjrps-spaath , 

 welke laatste in het mengsel eene dergelijke rol speelde als het zand in 

 onze tegenwoordige metselspeciën. De hoeveelheid zwavelzure kalk be- 

 draagt ruim < van het geheel. In de nabijheid der pyramide komen 

 groote hoeveelheden gyps in den vorm van albast voor. Het is dus waar- 

 sch^nlijk , dat deze het materiaal voor de gebruikte metselspecie heeft 

 geleverd. 



De overige oude metselspeciën , t. w. van Phoenicische bouwwerken op 

 Cyprus , van den Pnyx en een ouden tempel te Athene , van verschillende 

 oude gebouwen te Rome en te Herculanum , stemmen meer met onze nog 

 tegenwoordig gebruikte metselspecie overeen. 



Verreweg het hardst daaronder is die van de ruïnen eens tempels bij 

 Lamaea op Cyprus , die tevens , volgens het oordeel van clarke , de 

 oudste der door hem medegebragte metselspeciën was. Hare hardheid is 

 zoo groot , dat zij op een stuk vast gesteente gelijkt. Aangeteekend 

 verdient te worden, dat er door oplossing in zoutzuur ruim ^ proc. oplos- 

 baar kiezelzuur uit werd afgescheiden. Hg. 



Verbranding van ammoniak. — Kraut beschrijft (liebig's Annalen, October 

 1865, en daaruit PhilosopMcal magazine, December 1865, pag. 448) de 

 volgende demonstratieproef. Een platinadraad , van 0,5 m.m. middellijn , 

 wordt vijftien tot twintig malen om een potlood gewonden en de einden 

 door een eenigzins langwerpige kurk gestoken. De zoo gevormde spiraal 

 wordt in eene wijdmondsflesch van ongeveer een halve liter inhoud ge- 



