14 ALBUM DER NATUUR. 



gebragt , op welken laatsten nu eene gelijke lading — E. is vrij geworden. 

 Deze zal zich nu door dien geleider met de vrije 4- E. van B vereenigen 

 en daarin een elektrischen stroom en , als eene afbreking daarin bestaat en 

 deze niet te groot is , eene vonk doen ontstaan. Bij elke volgende halve 

 omdraaijing der schijf herhaalt zich dit. 



Naar dit beginsel hebben nu prof. toepler, te Riga, en de heer holtz, 

 te Berlijn , voor korten tijd apparaten ingerigt , die , in vele opzigten nog 

 verbeterd, zeer ligt nevens de gewone elektriseermachine en het ruhm- 

 KORFF-apparaat eene eigene plaats in de natuurkundige verzamelingen 

 kunnen innemen. De » sterke elektriseermachine", waarvan dezer dagen de 

 dagbladen berigtten, als door ruhmkorff geconstrueerd, is eene van de- 

 zelfde soort. Zij moet vonken van 20 centimeters (?) kunnen geven. 



Ln. 



Vochtsomloop bij de lagere dieren. — Lacaze-duthiers heeft aan de Académie 

 des Sciences aangeboden eenige onderzoekingen over den vochtsomloop bij de 

 lagere dieren , waarin hij bijzonder de aandacht vestigt op het bekende ver- 

 schijnsel, dat de meeste weekdieren, vooral echter die in de zee leven, wanneer 

 zij vastgehouden en geïrriteerd worden , eene zekere hoeveelheid vocht uit 

 hun ligchaam laten loopen. Hij toont aan, dat er bij die dieren gemeen- 

 schap bestaat tusschen het circulatie-stelsel en de buitenwereld. Bij 

 Tethys leporina vindt men deze gemeenschap op eene zeer opmerkelijke 

 wijze daargesteld. Dit dier bezit op den rug , symmetrisch op elke zijde , 

 14 , 18 tot 20 paren spiraalsgewijs opgerolde kieuwen , tusschen welke paren 

 men een ovaal kuiltje aantreft , uit het midden waarvan zich een klein 

 tepeltje verheft met eene opening in den vorm van een knoopsgat. Plaatst 

 men op deze opening de buis van een spuitje , gevuld met een gekleurd 

 vocht en drukt men dan voorzigtig den zuiger aan, dan ziet men weldra 

 dat vocht het aderlijke stelsel vullen. Het dier kan dus door 28 tot 40 

 openingen water in het bloed opnemen of een gedeelte van dit laatste 

 ontlasten. Dit laatste geschiedt dan ook onder den invloed der ligchaams- 

 zamentrekkingen , wanneer men het dier plaagt. Doch het doet datzelfde 

 ook op meer willekeurige wijze , en het kan het uitvloeijen van het voe- 

 dingsvocht tegengaan. Daartoe dient bij Tethys een kringspier of sphincter, 

 genoeg ontwikkeld om het genoemde tepeltje te doen ontstaan , en waarin 

 twee betrekkelijk dikke zenuwen dringen , die soms , voor zij in de spier 

 treden , tot een klein ganglion opzwellen. Deze zenuwen ontspringen uit 

 het zenuwstelsel van het dierlijk leven en niet uit den sympaticus. — 

 Bij Bonellia (klasse der Turhellariae) vindt men alles op andere wijze inge- 

 rigt. Hier zijn de acini der nieren niet blind , maar loopen uit in opene 



