WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 15 



kelkjes , voorzien van trilharen , wier beweging het de ligchaamsliolte op- 

 vullend vocht (wel te onderscheiden van het in het vaatstelsel bevatte) , 

 waarin de nieren drijven , doet stroomen naar het inwendige der nieren , 

 door welke dan dat vocht ontlast wordt. De nieren putten dus uit dat vocht 

 deels de stoffen voor hunne eigenlijke afscheiding, deels ontlasten zij het 

 in natura uit het ligchaam. Bij de Coelenteraten is het weer anders. De 

 vochten , die bevat zijn in de ontelbare kanalen van de zelfstandigheid des 

 diers komen daarin uit de ligchaamsholte (maag) zonder opslorping , door 

 kleine openingen , en kunnen uit die kanalen weder uittreden in die maag, 

 om door de mondopening te worden uitgeworpen. {Compt. rend. , Tom LXI, 

 pag. 1101). D. L. 



Spierkracht der iiisekten. — F. plateau heeft aan de Académie des sciences 

 een werkje aangeboden over de spierkracht der insekten , waarin hij de 

 resultaten zijner proeven mededeelt omtrent de kracht van tractie , van 

 drukking bij het graven en van het vliegen. De voornaamste resultaten 

 zijn de volgende. 1) Daargelaten het vliegen , bezitten de insekten , naar 

 evenredigheid van hun gewigt, eene verbazende kracht, vergeleken met 

 de gewervelde dieren. Een zwaar trekpaard kan slechts eenige oogenblik- 

 ken bij het trekken eene inspanning uitoefenen, gelijkstaande met ongeveer 

 ■I van zijn eigen gewigt , maar de gewone meikever trekt met eene kracht , 

 die gelijk staat met 14 malen zijne ligchaamszwaarte , een andere kever 

 met eene kracht gelijk aan 42 maal zijn gewigt. 2) Wanneer men in een 

 zelfde groep insekten twee soorten waarneemt , die in gewigt aanmerke- 

 lijk verschillen, dan zal de kleinste en ligtste de grootste kracht uitoefenen. 

 {Compt. rend. , Tom. LXI , pag. 1155.) D. L. 



De schedel uit het ft'eandcrthal. — Een schedel , gevonden in eene grot in het 

 Neanderthal , heeft sedert eenige jaren zeer de aandacht van de anthropo- 

 logen tot zich getrokken , en men heeft dien algemeen beschouwd als af- 

 komstig van een primitieven mensch , behoorende tot een tijdperk , toen de 

 voorouders der tegenwoordige bevolking van Duitschland zich nog niet in 

 dat land hadden gevestigd. Tevens leverde die schedel , wiens vorm zeer 

 van den gewonen afweek en iets bepaald dierlijks had , een der meest cou- 

 rante bewijzen voor de afstammings-verwantschap der oorspronkelijke men- 

 schen met de dieren. Baknard davis heeft echter in een opstel , opge- 

 nomen in de Memoirs read lefore the Anthropological Society of London , 

 1863 — G4 , aangetoond , dat die schedel een misvormde schedel is en de 

 eigenaardige vorm er van dus volstrekt niets nationaals aanbiedt , daar 

 overeenkomstige misvormingen bij allerlei natiën van den tegenwoordigen 



