42 ALBUM DER NATUUR. 



met »Gr" als teeken. Gr'' in het acidum graphiticum beantwoordt aan 

 C"^. De zamenstelling van dit zuur zoude zijn Gr" H'^ 0^^ of, volgens eene 

 nieuwere analyse van gottschalk , Gr^ H^ 0^^. {Les Mondes , 1866 , I , p. 

 503). Hg. 



Ypranderiiigeu in de kleuren der vederen van de vogels. — De somtijds betrek- 

 kelijk snelle kleursveranderingen , welke men aan de vederen van vogels 

 heeft waargenomen , zonder dat eene nieuwe veder eene oude vervangt , 

 hebben in den loop der laatste jaren aanleiding tot verschillende verkla- 

 ringen van dit verschijnsel gegeven. Schlegel was van oordeel , dat tegen 

 de lente werkelijk als het ware een nieuw leven in de veder ontstond. 

 Teregt werd hiertegen aangevoerd , dat dit in strijd was met het geheele 

 anatomisch maaksel en de ontwikkelingswijze der vederen. Sevektsop riep 

 ter verklaring de hulp van het ozone der lucht in. Weinland meende, 

 dat een gekleurd vet , dat van buiten werd aangebragt , de oorzaak der 

 nieuwe kleuring was. Thans zijn nieuwe en, naar het schijnt, zeer uit- 

 voerige onderzoekingen daarover gedaan door den heer victor eatio. Zi] 

 zullen in hun geheel worden medegedeeld in eene afzonderlijke verhande- 

 ling , maar hij heeft daarvan een uittreksel gegeven in de Bibliothèqiie 

 universelle , Arch. des se. phys. et natur. , 1866 , no. 99 , p. 244. Wij ont- 

 leenen daaraan het volgende : 



»Eene nieuwe kleuring kan in eene veder verschijnen, hetzij allengs en 

 beginnende met den herfst , of snel met het begin der lente ; zij kan ook 

 hetzij alleen bestaan in eene versterking der reeds bestaande kleur of 

 daarvan geheel verschillen. 



»De uit- of inwendige voorwaarden van zulke kleursveranderingen zijn : 

 de vochtigheid der lucht , de warmtegraad , het licht , de heioeging en het vet 

 van het dier. De daardoor te weeg gebragte wijzigingen zijn : verschillende 

 ontwikkelingen van zekere deelen der veder , de oplossing en de verspreiding 

 van de inwendige kleurstof en het afbreken der uiterste deelen. 



»De vochtigheid doet de bastzelfstandigheid eener veder zwellen en be- 

 vordert daardoor de gemeenschap tusschen de zamenstellende cellen en 

 vezelen. Een vloeibaar kleurloos vet , dan eens van binnen , dan weder 

 van buiten komende , lost de gekleurde vetachtige stof op , die zich in 

 het midden bevindt en tot dusverre verborgen was. De sterkte der 

 kleuring neemt dan in eenige gevallen eenvoudig toe , terwijl in andere 

 de oude kleur vervangen en verjaagd wordt door de nieuwe , die haar 

 naar buiten drijft , zoodat zij als nen poeder aan de oppervlakte verschijnt. 



»Dit alles gebeurt zonder dat er het bloed eenig deel aan heeft." 



Hg. 



