52 ALBUM DEE NATUUK. 



Aan deze veel sterkere ontwikkeling der eerste maagafdeelingen beant- 

 woordt ook de lengte der vlokken in de pens. Deze bedroeg bij A slechts 

 1 millim. , bij B 4 millim. (Henneberg's Journal f. Landiairthschaft, 1865, 

 p. 448). Hg. 



Guano van vledermuizen. — In de gemeente Chaux-les-Ponts , op drie 

 uren gaans afstand van Vesoul , bestaat een hol , dat aan talrijke vleder- 

 muizen tot woonplaats strekt. De bodem is verscheidene ellen hoog met 

 hunne uitwerpselen bedekt, zoodat de geheele hoeveelheid op 700 — 800 

 kubiek ellen geschat wordt. Deze vledermuizen-guano is zeer vochtig , hij 

 bevat ongeveer 60 proc. water, die hij echter aan de lucht spoedig ver- 

 liest. Bij 120"^ gedroogd, bevat hij 55,2 i^roc. organische stof, 12,2 proc. 

 stikstof als ammoniak, 8,3 proc. kalk en 24,3 proc. andere minerale 

 stoffen. Zijne zamenstelling is dus bijna dezelfde als die van de Ameri- 

 kaansche guano. {Compt. rendus , LX, p. 1044). Hg. 



Fossile spin uit het steenkoleatijdperk. — Met zekerheid waren tot dusverre 

 geene fossile spinnen in het steenkolenterrein ontdekt. Thans is er eene 

 beschreven en afgebeeld door peed. kömee, in Neues Jahrh. f. Miner. , Geol. 

 u. Palaeontol. , 1866, H. 2, p. 136. Het voorwerp is gevonden in den 

 schiefer van het steenkolengebergte bij Kattowitz in Opper-Silezie , en is 

 buitengewoon goed bewaard gebleven , zoodat er geen twijfel bestaat , of 

 het behoort tot de ware spinnen [Araneae). Het meest nadert het tot 

 het tegenwoordige geslacht Lycosa. Romer heeft daarom deze oudste be- 

 kende spinsoort Prolycosa anthracophüa genoemd. Hg. 



Fossile Medlisen. — Reeds voor eenige jaren was door beijrich gewag ge- 

 maakt van fossile medusen , gevonden in den lithographischen steen van 

 Eichstadt. Haeckel heeft deze thans nader onderzocht. Hij heeft bevonden , 

 dat twee in het museum te München bewaarde dubbelplaten een tot de afdee- 

 ling der Craspedoten behoorende meduse bevatten , welke hij Craspedonites 

 deperdifus noemt. In eene andere dubbelplaat , bewaard in het museum te 

 Berlijn , is eene acraspede meduse besloten , waaraan hij den naam van 

 Acraspedites antiquus heeft gegeven. [Ze'ds. f. Wiss. Zool. , XV , p. 504). 



Ook beschrijft kner eene meduse door hem ontdekt in een doorgeslagen 

 vuursteenknol uit het krijt van Niszniou in Galicie. Aan de goed bewaarde 

 schijf zijn nog randligchaampjes en duidelijke spierstrepen waarneembaar. 

 Armen en vangdraden ontbreken. Desniettegenstaande laat zich deze me- 

 duse , welke KNER Medusltes cretaceus heeft genoemd , met groote waar- 

 schijnlijkheid in de familie der Pelagldae rangschikken. (Sitzungsber. d. k. 

 Ak. , 1ste Abth. , Lil , p. 480). Hg. 



